Izabela Plantagenet
![]() | Ten artykuł od 2010-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() | |
Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego | |
Okres | od 1235 |
---|---|
Jako żona | Fryderyk II Hohenstauf |
Poprzedniczka | Jolanta Jerozolimska |
Następczyni | Elżbieta Bawarska |
Dane biograficzne | |
Dynastia | Plantageneci |
Data urodzenia | 1214 |
Data i miejsce śmierci | 1 grudnia 1241 |
Miejsce spoczynku | katedra w Andrii |
Ojciec | Jan bez Ziemi |
Matka | |
Mąż | Fryderyk II Hohenstauf |
Dzieci | 5 synów |
Izabela Plantagenet zwana również Elżbietą (ur. 1214, zm. 1 grudnia 1241 w Foggii) – księżniczka angielska, królowa sycylijska i cesarzowa niemiecka.
Była druga córką króla Jana bez Ziemi i jego drugiej żony – Izabeli z Angoulême (córki wicehrabiego Aymera Taillefera). Jej starszymi braćmi byli: Henryk III, król Anglii, i Ryszard z Kornwalii, antykról niemiecki. Jej starszą siostrą była Joanna Plantagenet, królowa Szkocji, a młodszą – Eleonora Plantagenet, hrabina Leicester.
Małżeństwo
W 1235 poślubiła cesarza Fryderyka II (26 grudnia 1194 – 13 grudnia 1250), wdowca po Jolancie Jerozolimskiej, syna cesarza Henryka VI i Konstancji Sycylijskiej, córki króla Sycylii Rogera II. Małżeństwo to zostało Fryderykowi zaproponowane przez papieża Grzegorza IX. Fryderyk dzięki temu małżeństwu chciał doprowadzić do sytuacji, w której Anglia przestałaby popierać jego przeciwników.
Izabela miała wówczas 21 lat i słynęła z urody. Fryderyk jednak, dla którego było to małżeństwo czysto polityczne, trzymał ją w ciągłym zamknięciu w towarzystwie czarnoskórych eunuchów. Izabela mogła zatrzymać tylko dwie angielskie dwórki, pozostałe zostały odesłane z powrotem do Anglii. Kiedy jej brat, Ryszard z Kornwalii, przejeżdżał przez Sycylię wracając z VI krucjaty, musiał błagać Fryderyka, aby pozwolił mu przez chwilę porozmawać z siostrą.
Potomstwo
Izabela i Fryderyk mieli 5 dzieci. Wszyscy ich synowie zmarli w dzieciństwie, przeżyła jedynie córka – Małgorzata Sycylijska. Izabela zmarła w połogu razem ze swoim nowo narodzonym dzieckiem w Foggii w 1241 r.
Jak podaje Thomas Costain, Fryderyk pochował ją obok jednej ze swoich saraceńskich kochanek w katedrze w Andrii.