Intraco (wieżowiec)
![]() Budynki Intraco (po lewej) oraz North Gate | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miejscowość | Warszawa | ||
Adres | |||
Styl architektoniczny | modernizm | ||
Architekt | Peter Diebitsch | ||
Wysokość całkowita | 138 m | ||
Wysokość do dachu | 107 m | ||
Kondygnacje | 39 | ||
Rozpoczęcie budowy | 1973 | ||
Ukończenie budowy | 1975 | ||
Ważniejsze przebudowy | 1998 | ||
Pierwszy właściciel | Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego „Intraco” | ||
Obecny właściciel | |||
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
![Oryginalna elewacja budynku INTRACO, lata 70.](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Intraco_late_1970s.jpg/220px-Intraco_late_1970s.jpg)
![Zadaszone wejście do budynku INTRACO I](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f3/Intraco_I_building_canopy_entrance.jpg/220px-Intraco_I_building_canopy_entrance.jpg)
Intraco, pierwotnie Intraco I – jeden z najwcześniej wzniesionych w Warszawie drapaczy chmur. Został wybudowany w latach 70. XX w. na Muranowie na rogu ulic Stawki i Marcelego Nowotki (obecnie ul. gen. Władysława Andersa).
Opis
Wieżowiec został zbudowany w latach 1973–1975 przez szwedzką firmę BPA Byggproduktion AB dla Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „Intraco”, z przeznaczeniem dla zagranicznych przedstawicielstw techniczno-handlowych[1]. W 1975 miało tam siedzibę 60 zagranicznych przedsiębiorstw[2].
Budynek zaprojektowany przez szwedzkiego architekta Petera Diebitscha jest typowym późnomodernistycznym biurowcem. Posiada pryzmatyczną bryłę ściany i ciemnozieloną lustrzaną ścianę kurtynową. Zastąpiła ona w 1998 oryginalną elewację ceramiczną wykonaną według projektu Mirosława Duchowskiego, ze względu na jej zużycie.
Intraco ma 138 metrów wysokości i 39 kondygnacji. Pomieszczenia biurowe zajmują ok. 31,5 tys. m². W budynku znajdują się również m.in. dwie restauracje, sale konferencyjne, bar, kiosk, fryzjer, kwiaciarnia, salon odnowy biologicznej oraz podziemny parking, który może pomieścić 200 pojazdów.
W latach 1975–1978 Intraco I był najwyższym biurowcem Warszawy[3]. W 1978 przy ul. Chałubińskiego 8 wzniesiono biurowiec pod nazwą Intraco II (obecnie Chałubińskiego 8).
W 2013 roku właściciel Polski Holding Nieruchomości ogłosił wstępne plany postawienia obok drugiego, niższego biurowca, a następnie wyburzenia Intraco i zastąpienia go nową wieżą[4]. W 2016 roku PHN podjął decyzję o rezygnacji z wyburzenia na rzecz sukcesywnego remontu oraz budowy drugiego budynku biurowego klasy A[5].
W latach 2020−2022 w sąsiedztwie wieżowca powstał biurowiec o nawiązującej do niego nazwie, Intraco Prime[6].
Przypisy
- ↑ Krystyna Krzyżakowa. Stawki. „Stolica”. 16, s. 11, 17 kwietnia 1983.
- ↑ Kronika wydarzeń w Warszawie 1 X–31 XII 1975. „Kronika Warszawy”, s. 127, 1976. 2 (26).
- ↑ Marta Leśniewska: Architektura w Warszawie 1965-1989. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 17, 26. ISBN 83-908950-7-2.
- ↑ TomaszT. Urzykowski TomaszT., Intraco jest za stare. Zburzą i zbudują nowy wieżowiec? [online], warszawa.wyborcza.pl, 11 lutego 2013 [dostęp 2023-09-29] (pol.).
- ↑ Intraco nie będzie zburzone. Obok powstanie mniejszy budynek [online], warszawa.wyborcza.pl, 17 maja 2016 [dostęp 2023-09-29] .
- ↑ INTRACO Prime. [w:] Polski Holding Nieruchomości S.A. [on-line]. [dostęp 2023-07-11].
Linki zewnętrzne
- Strona internetowa Polskiego Holdingu Nieruchomości
- INTRACO na stronie Wieżowce Warszawy. wiezowce.waw.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
- p
- d
- e
Istniejące |
|
---|---|
W budowie |
|