Hypolagus
Hypolagus | |||
Dice, 1917[1] | |||
Okres istnienia: wczesny miocen – środkowy plejstocen | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | zajęczaki | ||
Rodzina | zającowate | ||
Rodzaj | Hypolagus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Lepus vetus Kellogg, 1910 | |||
| |||
|
Hypolagus – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny zającowatych żyjącego w okresie od miocenu do plejstocenu[2]. W pięciu stanowiskach paleontologicznych na terenie Polski – w Podlesicach, Wężach (Rezerwat przyrody Węże), Rębielicach Królewskich, Kamyku na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej oraz Kadzielni w Kielcach na terenie Gór Świętokrzyskich – wśród innych śladów fauny kopalnej odkryto fragmenty Hypolagus brachygnathus Kormos, 1934[3].
Systematyka
Etymologia
Hypolagus: gr. ὑπο hupo „pod, poniżej”; λαγως lagōs „zając”[1].
Podział systematyczny
Do Hypolagus zaliczone zostały gatunki[4]:
- H. balearicus – wczesny pliocen, Majorka i prawdopodobnie Ibiza
- H. beremendensis – wczesny pliocen do wczesnego plejstocenu, Europa
- H. brachygnathus – późny pliocen do środkowego plejstocenu, Europa
- H. gromovi – późny Turolian (9–5,3 mln) do wczesnego Ruscinianu (5,3–3,4 mln), Kaukaz
- H. multiplicatus – późny pliocen do wczesnego plejstocenu, rejon Bajkału
- H. peregrinus – wczesny plejstocen, Sycylia
- H. schreuderae – późny pliocen do wczesnego plejstocenu, Chiny
- H. transbaicalicus – późny pliocen do wczesnego plejstocenu, rejon Bajkału
- H. vetus – późny miocen, Ameryka Północna
Przypisy
- ↑ a b L.R. Dice. Systematic position of several American tertiary Lagomorphs. „Bulletin of the Department of Geology”. 10, s. 181, 1917. (ang.).
- ↑ Josep Quintana, Pere Boverb, Josep Antoni Alcoverb, Jordi Agustíd i inni. Presence of Hypolagus Dice, 1917 (Mammalia, Lagomorpha) in the Neogene of the Balearic Islands (Western Mediterranean): Description of Hypolagus balearicus nov. sp.. „Geobios”. 43 (5), s. 555–567, 2010. Elsevier. DOI: 10.1016/j.geobios.2010.03.003. (ang.).
- ↑ Kazimierz Kowalski. Paleoekologia ssaków pliocenu i wczesnego plejstocenu Polski. „Acta Theriologica”. VIII (4), s. 73-88, 1964-10-15. Polska Akademia Nauk - Zakład Badania Ssaków. (pol.).
- ↑ William W. Korth, Donald D. De Blieux. Special Issue: Rodents and lagomorphs (Mammalia) from the Hemphillian (late Miocene) of Utah. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 30 (1), s. 226-235, 2010. DOI: 10.1080/02724630903412448. (ang.).