Hyacinthe-Joseph Jalabert
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 12 listopada 1859 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 12 stycznia 1920 | ||
wikariusz apostolski Senegambii | |||
Okres sprawowania | 1909 - 1920 | ||
prefekt apostolski Senegalu | |||
Okres sprawowania | 1909 - 1920 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Inkardynacja | duchacze | ||
Diakonat | 17 grudnia 1881 | ||
Prezbiterat | 4 marca 1882 | ||
Nominacja biskupia | 13 lutego 1909 | ||
Sakra biskupia | 1 maja 1909 | ||
|
Data konsekracji | 1 maja 1909 |
---|---|
Miejscowość | Paryż |
Miejsce | kaplica seminarium duchaczy |
Konsekrator | Leon-Adolphe Amette |
Współkonsekratorzy | Jules-Victor-Marie Pichon, |
Hyacinthe-Joseph Jalabert CSSp (ur. 12 listopada 1859 w Chambéry, zm. 12 stycznia 1920 na morzu) – francuski duchowny rzymskokatolicki, duchacz, misjonarz, wikariusz apostolski Senegambii oraz prefekt apostolski Senegalu, członek Komitetu Studiów Historycznych i Naukowych Francuskiej Afryki Zachodniej[1].
Biografia
Młodość i prezbiteriat
Ukończył Niższe Seminarium Duchowne w Évian-les-Bains, następnie wstąpił do Wyższego Misyjnego Seminarium Duchownego Duchaczy w Paryżu. Po jego ukończeniu, 17 grudnia 1881 przyjął święcenia diakonatu i 4 marca 1882 prezbiteriatu i został kapłanem Zgromadzenia Ducha Świętego pod opieką Niepokalanego Serca Maryi Panny[2].
Następnie wyjechał na misje do Gujany Francuskiej. Przez cztery lata pracował jako kapelan więzienny w Saint-Laurent-du-Maroni, a po likwidacji tego stanowiska w wyniku antyklerykalnej polityki władz, został dyrektorem szkoły zawodowej w Kajennie, z którego to stanowiska również musiał ustąpić z tego samego powodu[2].
W 1893 powrócił do Francji, gdzie został dyrektorem Niższego Seminarium Duchownego w Cellule. W 1895 ponownie wyjechał na misje, tym razem do Senegambii. Był wikariuszem w Dakarze i Saint-Louis, gdzie następnie został proboszczem. Odwiedzał także misje w głębi kraju. W 1901 został kawalerem Legii Honorowej, którą otrzymał za poświęcenie podczas epidemii żółtej febry. W 1907 został wikariuszem generalnym wikariatu apostolskiego Senegambii[2].
Episkopat
13 lutego 1909 papież Pius X mianował go wikariuszem apostolskim Senegambii, prefektem apostolskim Senegalu oraz biskupem tytularnym thelepteńskim. 1 maja 1909 w kaplicy seminarium duchaczy w Paryżu przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa paryskiego Leona-Adolpha Amette. Współkonsekratorami byli koadiutor arcybiskupa Port-au-Prince Jules-Victor-Marie Pichon oraz emerytowany wikariusz apostolski Senegambii Magloire-Désiré Barthet CSSp.
Po powrocie do Senegambii objechał swój wikariat. Zakładał nowe misje. Szczególną uwagę poświęcił na misje wśród ludu Diola, który w przeciwieństwie do innych mieszkańców kraju nie przyjął islamu, pozostając przy religiach etnicznych. W 1911 rozpoczął przygotowania do budowy katedry w Dakarze, na cele której zbierał pieniądze we Francji. Podczas I wojny światowej, gdy 1/3 podległych mu misjonarzy otrzymała powołanie do wojska i musiało powrócić do Europy, udało mu się, również przez osobiste wyjazdy, zachować wszystkie misje[2].
W 1915 i w 1917, w porozumieniu z lokalnymi przywódcami i władzami francuskimi, udał się w wyprawy badawczo-misyjne do Mauretanii, do której dotychczas misjonarze nie mieli dostępu. W 1915 dotarł do Kayes, w 1917 do Bu Tilimit. Opis podróży wydał w dwóch książkach. W 1919 wyjechał do Francji, gdzie zdobył poparcie dla komitetu budowy katedry[2].
Urzędy wikariusza i prefekta apostolskiego pełnił do śmierci. Zginął 12 stycznia 1920 w katastrofie statku l'Afrique, na którym płynął z Bordeaux do Dakaru[2].
Publikacje
- Dans les sables Mauritaniens
- Des sables Mauritaniens aux rives de la Gambie
Przypisy
Bibliografia
- Hyacinthe-Joseph Jalabert [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2024-03-30] (ang.).
- Bishop Hyacinthe-Joseph Jalabert. GCatholic. [dostęp 2024-03-30]. (ang.).
- p
- d
- e
wikariusze apostolscy Senegambii |
|
---|---|
wikariusze apostolscy Dakaru |
|
arcybiskupi dakarscy |
|