Horminum pirenejskie
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | astropodobne | ||
Rząd | jasnotowce | ||
Rodzina | jasnotowate | ||
Rodzaj | horminum | ||
Gatunek | Horminum pirenejskie | ||
Nazwa systematyczna | |||
Horminum pyrenaicum L. | |||
|
Horminum pirenejskie (Horminum pyrenaicum L.) – gatunek byliny z rodziny jasnotowatych. Reprezentuje monotypowy rodzaj horminum Horminum[3][4]. Występuje w Alpach i Pirenejach. Uprawiany jest jako roślina ozdobna dla efektownych kwiatów[3], w Polsce raczej rzadko spotykany.
Morfologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Horminum_pyrenaicum_kz01.jpg/200px-Horminum_pyrenaicum_kz01.jpg)
- Pokrój
- Kępkowa roślina o wysokości do 30–50 cm.
- Łodyga
- Pojedyncza, wzniesiona, czterokanciasta, owłosiona.
- Liście
- Zimotrwałe liście odziomkowe są pojedyncze, owalne lub eliptyczne, gładkie, ciemnozielone i mają karbowane brzegi. Dużo mniejsze liście łodygowe wyrastają po 2 naprzemianlegle.
- Kwiaty
- Wyrastają okółkowo w kątach niewielkich liści w górnej części łodygi na 2/3 jej długości. Są to kwiaty grzbieciste, mają fioletowy kolor i kwitną od maja do czerwca.
Zastosowanie i uprawa
- Zastosowanie. Nadaje się do ogródków skalnych i na rabaty. Walorami ozdobnymi tej rośliny są zimotrwałe liście, nieco mniejszymi także kwiatostan.
- Wymagania. Roślina łatwa w uprawie. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby i może rosnąć na każdej typowej ziemi ogrodniczej i to zarówno na podłożu obojętnym, jak i lekko kwaśnym czy lekko zasadowym, byle tylko było to podłoże wystarczająco przepuszczalne (silnie gliniaste nie nadaje się). Może rosnąć na stanowisku zarówno zacienionym, jak i słonecznym, w tym jednak przypadku należy ją w czasie upałów podlewać. Ma dość dobrą mrozoodporność, jednakże na stanowiskach słonecznych zaleca się na zimę jej lekkie okrycie gałązkami drzew iglastych.
- Rozmnażanie. Najłatwiej poprzez podział rozrośniętych kęp. Można też jesienią wysiewać nasiona wprost do gruntu. Z reguły sama daje silny samosiew.
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-31] (ang.).
- ↑ a b David J.D.J. Mabberley David J.D.J., Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 446, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200 .
- ↑ Horminum L.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2020-10-09].
Bibliografia
- Eugeniusz Radziul: Skalniaki. Warszawa: PWRiL, 2007. ISBN 978-83-09-01013-5.
- Encyklopedia roślin. [dostęp 2009-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-06)].
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
- EoL: 5380667
- EUNIS: 175138
- FloraWeb: 2992
- GBIF: 5605805
- identyfikator iNaturalist: 334013
- IPNI: 447877-1
- NCBI: 39322
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-100217
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:447877-1
- Tela Botanica: 34933
- identyfikator Tropicos: 50009627
- CoL: 6MDNX