Hessonit
![]() Granat hessonit z Asbestos, Quebec, Kanada | |||
Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
Skład chemiczny | ortokrzemian wapnia, glinu i żelaza (Ca3Al2(SiO4)3) | ||
---|---|---|---|
Twardość w skali Mohsa | 6,5–7,5 | ||
Przełam | nierówny | ||
Łupliwość | niewyraźna, równoległa do ścian postaci | ||
Układ krystalograficzny | regularny | ||
Gęstość minerału | 3,61 g/cm³ | ||
Właściwości optyczne | |||
Barwa | żółta, cynamonowo-brunatna | ||
Rysa | bezbarwna | ||
Połysk | szklisty lub tłusty | ||
Inne | dyspersja: 0,024–0,028 | ||
| |||
|
Hessonit – rzadka odmiana grossularu. Inaczej zwany jest kamieniem cynamonowym, dawniej kanelem.
Właściwości
Tworzy kryształy izomeryczne o postaci dwunastościanu rombowego lub dwudziestoczterościanu deltoidowego. Jest kruchy, przezroczysty.
Występowanie
Niemal wyłącznie występuje w skałach metamorficznych. Najczęściej spotykany w skarnach, rzadziej rodingitach. Niekiedy jest składnikiem piasków i żwirow.
Miejsca występowania: Sri Lanka – spotykany w piaskach i żwirach, Kanada – Asbestos, USA – Kalifornia, Meksyk, Brazylia, Madagaskar, Niemcy, Czechy.
Zastosowanie
- Kamień poszukiwany przez kolekcjonerów
- stosowany dość często do wyrobu biżuterii już od czasów starożytnych.
Zobacz też
- grossular
- granat
Bibliografia
- Kazimierz Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1982.
- Michał Sachanbiński: Vademecum zbieracza kamieni szlachetnych i ozdobnych. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1984. ISBN 83-220-0199-1.
- Britannica: topic/hessonite
- identyfikator minerału w Mindat: 1882