Helicops
Helicops[1] | |||
Wagler, 1828[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – H. leopardinus | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | zauropsydy | ||
Podgromada | diapsydy | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | Alethinophidia | ||
Nadrodzina | Colubroidea | ||
Rodzina | połozowate | ||
Podrodzina | ślimaczarze | ||
Rodzaj | Helicops | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Coluber carinicaudus Wied-Neuwied, 1825 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Helicops – rodzaj węży z podrodziny ślimaczarzy (Dipsadinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Kolumbii, Wenezueli, na Trynidadzie, w Gujanie, Surinamie, Gujanie Francuskiej, Brazylii, Ekwadorze, Peru, Boliwii, Paragwaju, Argentynie i Urugwaju[5].
Systematyka
Etymologia
- Helicops: gr. ἑλιξ helix, ἑλικος helikos „spirala, zwój, skręt, muszla ślimaka”[6]; ωψ ōps, ωπος ōpos „oblicze, wygląd”[6].
- Tachynectes: gr. ταχυς takhus „szybki”[7]; νηκτης nēktēs „pływak”, od νηχω nēkhō „pływać”[8]. Gatunek typowy: Homalopsis leopardina Schlegel, 1837.
- Uranops: gr. ουρανος ouranos „niebo”[9]; ωψ ōps, ωπος ōpos „oblicze, wygląd”[6]. Gatunek typowy: Coluber angulatus Linnaeus, 1758.
- Tachyplotus: gr. ταχυς takhus „szybki”; πλωτος plōtos „pływający, unoszący się na wodzie”, od πλωω plōō „płynąć”[4]. Gatunek typowy: Tachyplotus hedemanni Reinhardt, 1866 (= Helicops modestus Günther, 1861).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[5]:
- Helicops angulatus
- Helicops apiaka
- Helicops boitata[10]
- Helicops carinicaudus
- Helicops danieli
- Helicops gomesi
- Helicops hagmanni
- Helicops infrataeniatus
- Helicops leopardinus
- Helicops modestus
- Helicops nentur
- Helicops pastazae
- Helicops petersi
- Helicops polylepis
- Helicops scalaris
- Helicops tapajonicus
- Helicops trivittatus
- Helicops yacu
Przypisy
- ↑ Helicops, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ J.G. Wagler: Descriptiones et icones amphibiorum. Monachii, Stuttgartiae et Tubingae: Sumtibus J.G. Cottae, 1828, s. ryc. 7 i tekst. (łac.).
- ↑ a b L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 25. (łac.).
- ↑ a b J.T. Reinhardt. To nye Homalopsider. „Videnskabelige Meddelelser fra den Naturhistoriske forening i Kjöbenhavn”. Aaret 1866, s. 151, 152, 1866. (duń.).
- ↑ a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Helicops. The Reptile Database. [dostęp 2019-05-18]. (ang.).
- ↑ a b c Jaeger 1944 ↓, s. 102.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 228.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 144.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 247.
- ↑ Antonio Moraes-da-Silva, Renata Cecília Amaro, Pedro M. Sales Nunes, Christine Strüssmann, Mauro Teixeira Junior, Albedi Andrade Jr., Vinícius Sudré, Renato Recoder, Miguel Trefaut Rodrigues i Felipe Franco Curcio. Chance, luck and a fortunate finding: a new species of watersnake of the genus Helicops Wagler, 1828 (Serpentes: Xenodontinae), from the Brazilian Pantanal wetlands. „Zootaxa”. 4651 (3), s. 445–470, 2019. DOI: 10.11646/zootaxa.4651.3.3. (ang.).
Bibliografia
- Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).