Gubacha
![]() | |||
| |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Kraj |
| ||
Populacja (2010) • liczba ludności |
| ||
Nr kierunkowy | 34248 | ||
Kod pocztowy | 618250 | ||
Położenie na mapie Kraju Permskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||
58°52′00″N 57°35′00″E/58,866667 57,583333 | |||
| |||
|
Gubacha – miasto w Rosji, w Kraju Permskim. W 2010 roku liczyło 28 111 mieszkańców. Miasto leży w pn-wsch części europejskiej części Rosji, u podnóża Uralu, nad brzegiem rzeki Kosva (lewym dopływem Kamy), w dorzeczu Wołgi. Miasto leży około 150 km na północny wschód od Permu.
Miasto powstało w 1941 roku z połączenia osad Gubacha, Kržižanovsk i Imeni Krupskoj w jedną jednostkę administracyjną. Osada Gubacha znana jest od połowy XVIII wieku jako ośrodek wydobywczy rudy żelaza[2].
Charakterystyka
W Gubacha znajduje się m.in. szkoła medyczna i sierociniec.
W mieście rozwinięty jest przemysł, produkowane są tu m.in.: koks, chemikalia, biochemikalia, zabawki i energia[3].
Gubacha leży na linii kolejowej Czusowo-Kizel-Solikamsk.
W 1936 r. uruchomiono tu jedną z największych wówczas koksowni w ZSSR. W Gubacha mieści się Regionalna Elektrownia Państwowa Kizel (GRES-3).
W 1993 r. lokalne stowarzyszenie przemysłowe, składające się z wielu zakładów produkcji chemicznej zostało skupione w spółkę akcyjną o nazwie Metrafrax. 51% akcji spółki zostało sprzedane pracownikom.
Od 1967 r. w Gubacha mieści się Muzeum Historii.
![Gubacha](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/%D0%93%D1%83%D0%B1%D0%B0%D1%85%D0%B0%2C_%D0%B7%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D1%82_-_panoramio.jpg/220px-%D0%93%D1%83%D0%B1%D0%B0%D1%85%D0%B0%2C_%D0%B7%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D1%82_-_panoramio.jpg)
Natura
Gubacha jest jednym z najbardziej zanieczyszczonych miast na Uralu. W mieście popularne są zjawiska krasowe, a także zapadliska, w związku m.in. z wydobyciem węgla. Na terenie tego miasta znajduje się 7 geologicznych pomników przyrody, w tym dwie jaskinie, dwie wychodnie, góra Krestowaja, most krasowy i łuk krasowy.
Herb
Herb miasta Gubacha został zatwierdzony 29 grudnia 1972 r. na posiedzeniu Rady Miasta. Projektantem był Władimir Dmitriewicz Polew.
Przypisy
Bibliografia
- [1]
- [2]
- PWN: 3908674
- БРЭ: 1934319