Grzegorz Konopko
Imię i nazwisko | Grzegorz Konopko |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 11 lutego 1895 |
Data i miejsce śmierci | 4 sierpnia 1973 |
Miejsce spoczynku | |
Zawód, zajęcie | robotnik, funkcjonariusz Czeka i MBP |
Partia | Polska Partia Socjalistyczna |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/Grzegorz_Konopka_gr%C3%B3b1.jpg/240px-Grzegorz_Konopka_gr%C3%B3b1.jpg)
Grzegorz Konopko (Konopka) (ur. 11 lutego 1895 w Lublinie, zm. 4 sierpnia 1973 w Warszawie) – działacz komunistyczny, funkcjonariusz Czeka i MBP.
Życiorys
Członek PPS i OB PPS, za udział w napadzie na furgon pocztowy pod Biłgorajem skazany na zesłanie do Kraju Zabajkalskiego, po rewolucji lutowej uwolniony, osiadł w Czycie. Pracował w warsztatach kolejowych w Czycie, podczas rewolucji październikowej wstąpił do oddziału Czerwonej Gwardii, brał udział w walkach z białymi, wstąpił również do Czeki. W latach 1918–1920 członek tajnego Komitetu Rewolucyjnego i komisji ds. łączności z oddziałami partyzanckimi, po wojnie domowej był od września 1920 członkiem Wschodnio-Zabajkalskiego Zgromadzenia Tymczasowego i przewodniczącym Zabajkalskiej Rady Ekonomicznej (1920-1922). Współorganizator i działacz związków zawodowych. Od 1927 działacz spółdzielczy w Moskwie, podczas II wojny światowej pracownik moskiewskiego szpitalu wojskowego, od 1943 aktywista ZPP. W 1946 wrócił do Polski, od 15 stycznia 1947 funkcjonariusz MBP, później MSW (do 31 marca 1947), telefonista węzła radiowego MBP, od lutego 1947 magazynier. W 1952 zmienił nazwisko na Konopka. Był odznaczony m.in. Orderem Lenina i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera C33-3-14)[1].
Przypisy
- ↑ Wyszukiwarka grobów - warszawskie cmentarze
Bibliografia
- Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 3, Warszawa 1992, s. 276.