Golenice
![]() | Ten artykuł od 2009-10 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
wieś | |
Państwo |
|
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | Myślibórz |
Liczba ludności (2006) | 1034 |
Strefa numeracyjna | 95 |
Kod pocztowy | 74-312[2] |
Tablice rejestracyjne | ZMY |
SIMC | 0184508 |
Położenie na mapie gminy Myślibórz ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu myśliborskiego ![]() | |
![]() |
Golenice (niem. Schildberg) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz.
Historia
Golenice po raz pierwszy były wzmiankowane w 1276 roku[potrzebny przypis], kiedy to rycerz Dietrich von Kerkow zrezygnował z zamku i miasta Golenice (łac. Castrum et Civitatem Schiltperge) na rzecz margrabiów brandenburskich. W tym czasie Golenice były ośrodkiem administracyjnym ziemi golenickiej (łac. Terra Schiltberghe) obejmującej kilkanaście wsi na obszarze około 2 mil kwadratowych. Dokładniejszy opis ziemi golenickiej w roku 1337 znamy z tzw. Nowomarchijskiej Księgi Ziemskiej Jana von Waldow z lat 1404-1414. Do 1344 roku w Golenicach urzędował także archidiakon[3]; w 1344 roku doszło do połączenia archidiakonatu golenickiego i myśliborskiego. W wieku XIV Golenice należały przeważnie do rodziny von Wedel, chociaż spotykamy tam również przedstawicieli rodów von Jagow czy von Ertmerstorf. Około roku 1408 w posiadanie Golenic wszedł Ulrich von der Ost, a przedstawiciele tego rodu władali Golenicami do 1684 roku.
Pod koniec XVII wieku Golenice należały do feldmarszałka barona Georga von Derfflinger a następnie do jego syna Friedricha(inne języki) (w kościele golenickim znajduje się ufundowany przez niego w 1698 roku miedziany pająk). Po śmierci tego ostatniego, majątkiem golenickim zarządzała wdowa – Ursula von Osterhausen. Następnie Golenice znalazły się w rękach rodu von Rosey, którzy wybudowali we wsi pałac i nowy kościół. Pod koniec wieku XVIII majątek golenicki należał do rodu von Sydow, a od początku wieku XIX do roku 1901 do rodu von Rieben. W roku 1901 majątek golenicki (wraz z folwarkami w Golczewie i Sarbinowie) stał się własnością rodu von Hohenzollern.
W latach 1945–1954 i 1973-1976 miejscowość była siedzibą gminy Golenice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Golenice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Zabytki
- Kościół barokowy z poł. XVIII w., zamknięty od wschodu półkoliście, masywna wieża obronna z XV w. o zbarokizowanych elewacjach, podwyższona dwiema drewnianymi nadstawami, każdy z członów zakończony hełmem, zabytkowe wyposażenie, renesansowy ołtarz z wkomponowanymi gotyckimi rzeźbami, barokowa ambona, żyrandole i loża kolatorska[4];
- Zespół rezydencjonalny, późnobarokowy, z II poł. XVIII w.
- pałac z drugiej poł. XVIII w.
- zabudowania gospodarcze,
- ryglowy budynek bramny,
- park ze starodrzewiem nad Jeziorem Dobropolskim;
- na południe od wsi, w pobliżu jeziora grodzisko średniowieczne, pierścieniowate, zarośnięte drzewostanem. Obwód 260 kroków, średnica 75 kroków. Otoczone fosą o głębokości 8 metrów, fosa wypełniona jest wodą[3].
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 34437
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 321 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ a b CzesławC. Piskorski CzesławC., Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 139, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482 .
- ↑ PiotrP. Skurzyński PiotrP., Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 96, ISBN 978-83-7495-133-3 .
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Myślibórz
Miasto | |
---|---|
Wsie | |
Kolonie | |
Osady |
|
Osady leśne |
|
Część miasta |
|
Części wsi | |
Kolonie wsi | |
Kolonie kolonii | |
Pozostałe miejscowości |