Giovanni Catenazzi
Data i miejsce urodzenia | ok. 1660 |
---|---|
Data śmierci | po 1724 |
Praca | |
Styl | barok |
Budynki | Bazylika św. Mikołaja w Lesznie |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_pw._%C5%9Bw._Jakuba_Aposto%C5%82a_z_lat_1722-1757%2C_klasztor_z_1618%2C_1753-55%2C_1920.jpg/250px-Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_pw._%C5%9Bw._Jakuba_Aposto%C5%82a_z_lat_1722-1757%2C_klasztor_z_1618%2C_1753-55%2C_1920.jpg)
Giovanni Catenazzi (pol. Jan Catenazzi) (ur. około 1660, zm. po 1724) – architekt działający w Polsce, pochodzenia szwajcarskiego. Urodzony w Morbio Inferiore koło Mendrisio w kantonie Tessyn.
Był synem Andrzeja Catenazziego. Podążając śladami ojca (pracującego w Polsce od ok. 1662 roku) przybył do Polski, gdzie osiadł w Lesznie. Począwszy od 1709 wymienia się go jako obywatela Leszna. Potem mieszkał w Poznaniu. W dokumentach pojawia się jeszcze w 1724, jednak jest to ostatnia wzmianka o nim. Data oraz miejsce śmierci nie są znane.
Działalność
Po 1682 lub 1687 rozpoczął budowę kościoła farnego w Lesznie. Od około 1690 do 1696 najprawdopodobniej ukończył, przejąwszy prace od stryja Jerzego, kościół cystersów w Przemęcie. Następnie, począwszy od 1696 pracował w Białczu Starym koło Kościana, gdzie na zlecenie Franciszka Wacława Gajewskiego, wzniósł kościół parafialny. W 1698 podpisał kontrakt z jezuitami na budowę ich poznańskiego kościoła, co wywołało gwałtowny sprzeciw mistrzów cechu miejskiego, jednak Jan Catenazzi po długotrwałym procesie rozpoczął prace. Jeszcze przed końcem budowy jezuickiego kościoła, w 1701 zaprojektował i rozpoczął nadzór nad budową kolegium jezuickiego. Jeszcze w 1700 rozpoczął również prace nad remontem poznańskiego kościoła dominikanów. W tym okresie kierował także budową kościoła cystersów w Obrze oraz cystersek w Owińskach. Prace przerwała wielka wojna północna, która dotarła do Wielkopolski w 1703. Być może wówczas opuścił kraj, jednak już w 1706 pojawił się w Woźnikach koło Grodziska Wielkopolskiego, gdzie pracował nad kościołem reformatów. W 1710–1717 najprawdopodobniej na zlecenie Macieja Radomickiego wzniósł kościół św. Stanisława w Żerkowie. W 1722 przeniósł się do Poznania, gdzie kontynuował prace nad kolegium jezuickim.
Dorobek artystyczny
- kościół farny w Lesznie
- kościół cystersów w Przemęcie
- kościół parafialny w Starym Białczu
- Kolegiata Poznańska Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny w Poznaniu
- kolegium jezuitów w Poznaniu
- kościół cystersów w Obrze
- klasztor cysterek w Owińskach
- kościół reformatów w Woźnikach
- kościół w Żerkowie
Zobacz też
- Andrea Catenazzi (Andrzej) – ojciec
- Georgio Catenazzi (Jerzy) – stryj
Bibliografia
- Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (red.): Wielkopolski słownik biograficzny. Warszawa-Poznań: PWN, 1983. ISBN 83-01-02722-3.
- Aleksander Stankiewicz, Uwagi na temat twórczości architektonicznej Jana Catenazziego, "Quart. Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego", (2017) nr 4 (46), s. 3-27
- Eugeniusz Linette, Jan Catenazzi - architekt i jego dzieło w Wielkopolsce, Warszawa 1973