Gereon Grzenia-Romanowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1916 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 18 stycznia 1983 |
Przebieg służby | |
Lata służby | od 1935 |
Siły zbrojne |
|
Stanowiska | komendant Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, |
Główne wojny i bitwy | II wojna światowa, |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Gereon Grzenia-Romanowski vel Gereon Grzenia ps. „Zielony”, „Gwardiuk” (ur. 19 marca 1916 w Piecach, zm. 18 stycznia 1983 w Warszawie) – kontradmirał Marynarki Wojennej PRL, doktor nauk ekonomicznych.
Życiorys
Był synem Jana Grzeni i Agnieszki z Laskowskich. Od 1923 uczęszczał w Chojnicach kolejno do Szkoły Powszechnej oraz Państwowego Gimnazjum Klasycznego. W 1931 wstąpił do Korpusu Kadetów nr 2 w Chełmnie. W 1935, po likwidacji KK Nr 2, przeniesiony został do Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu. 15 maja 1937 złożył maturę, a następnie przyjęty został do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. Po ukończeniu szkoły i otrzymaniu promocji oficerskiej przydzielony został do nowo powstałego Pułku Strzelców Pieszych w Rembertowie. W szeregach tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej 1939. Dowodził 2 plutonem 1 kompanii.
15 listopada 1939 wstąpił do konspiracyjnej organizacji Służba Zwycięstwu Polski (przekształconej w 1940 w Związek Walki Zbrojnej). W latach 1942–1943 był więźniem Pawiaka. Następnie służył w Gwardii Ludowej oraz Armii Ludowej i brał udział w powstaniu warszawskim w 1944. W trakcie okupacji ukrywał się pod nazwiskami Tatarkiewicz i Romanowski.
W 1945 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Miejskiego Związku Walki Młodych w Poznaniu, po czym wyznaczono go zastępcą dowódcy 12 Dywizji Piechoty w Szczecinie.
Od 1 kwietnia 1948 do 29 stycznia 1949 był słuchaczem Kursu Dowódców Pułków w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie. Od 1949 do 1956 kierował Studium Wojskowym Politechniki Gdańskiej. Kolejne stanowisko – zastępcy dowódcy ds. politycznych – objął w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni. 2 października 1959 ukończył zaocznie studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie. Później na tej uczelni uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w zakresie makroekonomii morskiej.
1 października 1963 Rada Państwa uchwałą Nr 47/63 awansowała go na kontradmirała w korpusie generałów i admirałów. Nominację odebrał 9 października 1963 w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa, Aleksandra Zawadzkiego.
W latach 1966–1969 był komendantem Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni. Następnie wyjechał do Chin, gdzie został attaché wojskowym w Chińskiej Republice Ludowej. Zmarł 18 stycznia 1983 w Warszawie. Pochowany w nowej alei zasłużonych na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 26-38-12)[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Gr%C3%B3b_Gereona_Grzeni-Romanowskiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Gereona_Grzeni-Romanowskiego.jpg)
Od 1945 był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a później Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W okresie od 1957 do 1958 roku był prezesem Wojskowego Klubu Sportowego „Flota” w Gdyni. W 1965 Miejska Rada Narodowa w Chojnicach nadała mu tytuł honorowego obywatela miasta.
Życie prywatne
Mieszkał w Gdyni. Był żonaty, żona Irena Grzenia-Romanowska (1910-2005)[1].
Ordery i odznaczenia
- Srebrny Krzyż Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Order Sztandaru Pracy II klasy
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Krzyż Partyzancki
- Medal za Warszawę 1939–1945
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaka honorowa "Za zasługi dla Gdańska" (1960)[2]
Przypisy
Bibliografia
- Władysław Białek, Stanisław Struniewski, Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej imienia Bohaterów Westerplatte, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1978.
- Strona internetowa o historii Chojnic (www.historia.echojnice.pl)
- Strona internetowa WKS „Flota” Gdynia (www.wksflotagdynia.pl)
- WacławW. Zaleski WacławW., W Warszawskiej Brygadzie Pancerno-Motorowej 1939. Z dziejów 1 Pułku Strzelców Konnych, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1988, s. 8, 12, 285, ISBN 83-11-07460-7, OCLC 834980399 .
- JanuszJ. Królikowski JanuszJ., Admirałowie Polskiej Marynarki Wojennej 1945-2004, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2004, s. 56–59, ISBN 83-7441-013-2, OCLC 69471820 .
- p
- d
- e
Tymczasowe Instruktorskie Kursy dla Oficerów |
|
---|---|
Oficerska Szkoła Marynarki Wojennej |
|
Szkoła Podchorążych Marynarki Wojennej |
|
Szkoła Podchorążych Marynarki Wojennej w Wielkiej Brytanii |
|
Oficerska Szkoła Marynarki Wojennej |
|
Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej |
|
Akademia Marynarki Wojennej |
|
- VIAF: 44144814245568759985
- PLWABN: 9810638979705606