Franciszek Pieściuk
Prezbiter | |
Data i miejsce urodzenia | 27 sierpnia 1889 |
---|---|
Data śmierci | 12 grudnia 1960 |
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | |
Prezbiterat | 23 czerwca 1912 |
Data i miejsce urodzenia | 27 sierpnia 1889 |
---|---|
Data śmierci | 12 grudnia 1960 |
Poseł na Sejm Litwy Środkowej | |
Okres | od 1922 |
Przynależność polityczna |
Franciszek Pieściuk (ur. 27 sierpnia 1889 w Wierzchpolu, zm. 12 grudnia 1960) – polski ksiądz katolicki, dziekan białostocki, poseł na Sejm Litwy Środkowej[1].
Życiorys
Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne św. Józefa w Wilnie. 23 czerwca 1912 roku przyjął święcenia kapłańskie w kościele seminaryjnym św. Jerzego z rąk biskupa Gaspara Felicjana Cyrtowta[2]. Pracował jako wikariusz w wileńskiej parafii ostrobramskiej, a następnie w parafii Wszystkich Świętych. W 1918 roku został proboszczem parafii Wawiórka, którą kierował przez następne 12 lat[1].
W 1922 roku został wybrany posłem na Sejm Litwy Środkowej z listy Polskiego Centralnego Komitetu Wyborczego w okręgu XI (Wasiliszki)[3]. Zasiadał w klubie Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych, który opowiadał się za bezwarunkową inkorporacją Wileńszczyzny do Polski[4].
W 1930 roku został mianowany proboszczem parafii Choroszcz, w której pełnił posługę przez 30 lat. W 1941 roku został aresztowany przez Sowietów, a w 1943 roku przez Niemców. Po wojnie został odwołany przez władze Polski Ludowej z powodów politycznych i w 1952 roku wyjechał do Olsztyna. W 1957 roku powrócił na funkcję proboszcza parafii Choroszcz. Był dziekanem białostockim i kanonikiem honorowym Kapituły Wileńskiej Bazylki Metropolitarnej[1].
Zmarł 12 grudnia 1960 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Choroszczy[1].
Upamiętnienie[1]
- Ulica księdza Franciszka Pieściuka w Choroszczy
- Tablica pamiątkowa w kruchcie kościoła parafialnego w Choroszczy
Przypisy
- ↑ a b c d e Ksiądz proboszcz Franciszek Pieściuk 1889-1960. In memoriam [online], gazeta.choroszcz.pl [dostęp 2024-06-03] .
- ↑ Polak - Katolik: codzienne pismo poranne. R. 7, 1912, no 158, s. 2
- ↑ R. 3, nr 6 (17 lutego 1922) = nr 56 Dziennik Urzędowy Tymczasowej Komisji Rządzącej. Litwa Środkowa, s. 68
- ↑ Sejm Wileński 1922: przebieg posiedzeń według sprawozdań stenograficznych w opracowaniu kancelarji sejmowej, Wilno: Wydawnictwo Księgarni Józefa Zawadzkiego, 1922, s. 11 (pol.).