Franciszek Ostaszewski
![]() Ostoja | |
skarbnik ciechanowski (1658–1684) | |
Rodzina | Ostaszewscy |
---|---|
Data urodzenia | ok. 1610 |
Data śmierci | 1684 |
Ojciec | Adam Ostaszewski |
Matka | Eufemia Karniewska |
Żona | 1v. Helena Młocka |
Franciszek Ostaszewski herbu Ostoja (ur. ok. 1610, zm. 1684) – skarbnik ciechanowski, właściciel Ostaszewa Wielkiego na Mazowszu, elektor króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/AGAD_Metryka_Koronna_201%2C_k.19.png/240px-AGAD_Metryka_Koronna_201%2C_k.19.png)
Pochodził ze szlacheckiej rodziny Ostaszewskich z Ostaszewa herbu Ostoja. Urodził się około 1610 roku jako syn Adama, właściciela Ostaszewa Wielkiego w ziemi ciechanowskiej i Eufemii Karniewskiej, sędzianki ziemskiej różańskiej.[1]
Po śmierci ojca w 1646 roku przejął dwór w Ostaszewie Wielkim. W czasie potopu szwedzkiego 1655 roku jego dobra zostały zniszczone przez Szwedów, dzieląc losy innych spustoszonych majątków szlacheckich.
Po wycofaniu się wojsk szwedzkich z Polski otrzymał w 1658 r. od króla Jana Kazimierza - zapewne za zasługi w wojnie - urząd ziemski skarbnika ciechanowskiego, wakujący po śmierci Bartłomieja na Grudowsku Zawadzkiego herbu Rogala.[2]
Po abdykacji Jana Kazimierza, ostatniego Wazy na polskim tronie, uczestniczył w 1669 roku w elekcji Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Wziął w niej udział jako elektor z ziemi ciechanowskiej.[3]
Był dwukrotnie żonaty: najpierw z Heleną Młocką, córką podczaszego płockiego Wojciecha Młockiego i Elżbiety Wessel, a następnie z Marianną Niszczycką, córką wojewodzica bełskiego Zygmunta Niszczyckiego.
Zmarł w 1684 roku. Postawił pięcioro dzieci: Wojciecha ożenionego z Katarzyną Brodzką, Jacka ożenionego z Magdaleną Kuklińską, Annę za Władysławem Wróblewskim, Katarzynę za Józefem Żochowskim i Barbarę za Janem Ciemniewskim.
Zobacz też
- Ród Ostojów (Mościców)
- Ostoja (herb szlachecki)
- Ostaszewo Wielkie
- Ostaszewscy herbu Ostoja
- Potop szwedzki
Przypisy
- ↑ Kazimierz Pułaski, Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy, t. 1, Warszawa 1911, s. 147–148; Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, t. 10, Poznań 1888, s. 235–244; Wielka Genealogia Minakowskiego (http://wielcy.pl)
- ↑ "Thesaurariatus terrae Ciechanoviensis generoso Francisco Ostaszewski. Joannes Casimirus Dei gratia rex Poloniae etc. significamus etc. quod cum egregiam fidem et promptum in Nos obsequium in Rempublicam vero Nostram debitum studium generosi Francisci Ostaszewski perspectum habeamus, eidem munus thesaurarii terrae Ciechanoviensis post mortem generosi Bartholomaei Zawacki [Zawadzki] vacans dandum et conferendum esse duximus, uti quidem damus et conferimus praesenti diplomate Nostro. Quod quidem officii genus praedictus generosus Franciscus Ostaszewski cum omnibus praerogativis ad illud de iure et consuetudine pertinentibus, per et quam diu vixerit, vel amploris dignitatis gradum assecutus fuerit tenebit et habebit. Quod omnibus quorum interest, praesertim vero dignitariis officialibus, universaeque nobilitati palatinatus Masouiae praedictaeque terrae Ciechanoviensis notum testatumque esse volumus iisdem mandantes, ut praedictum generosum Franciscum Ostaszewski pro vero et legitimo thesaurario Ciechanoviensi habeant et agnoscant, eique de loco obventionibus, omnibusque praerogativis ad thesaurarii officium instituto Regni pertinentibus respondeant et ab aliis respondere iurent, pro debito officiorum suorum gratiaque Nostra secus non factum. In cuius rei fidem praesentes manu Nostra subscriptas sigillo Regni communiri iussimus. Datum Varsaviae die IX mensis Augusti Anno Domini MDCLVIII regnorum Nostrorum Poloniae X Sueciae vero XI anno. Joannes Casimirus rex. Locus sigilli minoris cancellariae Regni. Joannes Ignatius Bąkowski succamerarius Culmensis secretarius Regiae Maiestatis." Archiwum Akt Danych w Warszawie, Metryka Koronna Nr 201, k. 19 i k. 19v
- ↑ Elektorowie królów Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Zestawili Jerzy hr. Dunin-Borkowski i dr Mieczysław Dunin-Wąsowicz, w: "Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie" T. 1 ( Rok 1908/9), Lwów 1910, s. 158