Francesco Boncompagni
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 21 stycznia 1592 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 9 grudnia 1641 | ||
Arcybiskup Neapolu | |||
Okres sprawowania | 1626–1641 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Sakra biskupia | 1623 | ||
Kreacja kardynalska | 19 kwietnia 1621 | ||
Kościół tytularny | |||
|
Data konsekracji | 1623 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Marcello Crescenzi | ||||
|
Francesco Boncompagni (ur. 21 stycznia 1592 w Sorze, zm. 9 grudnia 1641 w Neapolu) – włoski kardynał.
Życiorys
Urodził się 21 stycznia 1592 roku w Sorze, jako syn Giacoma Boncompagniego i Costanzy Sforzy di Santa Fiore[1]. Studiował na Uniwersytecie Bolońskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure, a następnie został klerykiem w Neapolu i referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur[1]. 19 kwietnia 1621 roku został kreowany kardynałem diakonem i otrzymał diakonię Sant’Angelo in Pescheria[2]. Rok później został mianowany legatem w Perugii i Umbrii[1]. 11 lipca 1622 roku został wybrany biskupem Fano, a w kolejnym roku przyjął sakrę[2]. W 1626 roku został arcybiskupem Neapolu[2]. 6 lutego 1634 roku został podniesiony do rangi kardynała prezbitera i otrzymał kościół tytularny Santi Quattro Coronati[2]. Zmarł 9 grudnia 1641 roku w Neapolu[1].
Przypisy
- p
- d
- e
|