Fokarium w Helu
![]() Fokarium | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Hel | ||
Adres | ul. Morska 2 | ||
Założono | 31 marca 1992 | ||
Położenie na mapie Helu ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu puckiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – fokarium stanowiące część placówki naukowo-badawczej – Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego znajdujące się w Helu przy Bulwarze Nadmorskim.
Fokarium składa się z kompleksu trzech basenów hodowlanych, kilku małych basenów-separatek (dla osobników młodych i chorych wymagających rehabilitacji) i budynku dydaktyczno-laboratoryjnego z salą seminaryjną i laboratoriami. Placówka prowadzi działalność naukową, której celem jest odtworzenie kolonii foki szarej w akwenie południowego Bałtyku.
Jest dużą atrakcją turystyczną Helu – na przełomie XX/XXI w. zwiedzało je ok. 300 tys. turystów rocznie[1].
Fokarium utrzymuje się z dobrowolnych wpłat, dotacji unijnych, wpłat ze strony Uniwersytetu Gdańskiego, prowadzenia sprzedaży biletów oraz sklepiku z upominkami[2].
Zadania placówki
- Trwałe zabezpieczenie gatunku przed wyginięciem
- Organizacja kursów dla grup dydaktycznych
- Odtworzenie lokalnego ekosystemu przez wprowadzenie gatunku uznanego za wytępiony na ww. akwenie
- Pogłębianie badań nad grupą ssaków morskich
- Rozszerzenie oferty edukacyjnej dotyczącej ekologii Morza Bałtyckiego
- Powiększenie infrastruktury dydaktycznej i badawczej placówki
- Rewitalizacja funkcji miasta Hel z pro-militarnych na pro-turystyczne
Foka Krystyna
Urodzona w Estonii w kwietniu 1998, spędziła w helskim Fokarium ok. 3 lat. Znana z próby ucieczki i spaceru po ulicach Helu, gdzie znaleziono ją 500 metrów od fokarium[1]. Uwielbiała kontakt z ludźmi: m.in. wyławiała zgubione przez nich podczas wizyty w fokarium przedmioty. Zmarła w maju 2001 roku. Sekcja jej zwłok wykazała 693 monet znajdujących się w żołądku[1]. Przyczyną śmierci było zatrucie metalami ciężkimi uwolnionymi przez trawienie pieniędzy – krwotok wewnętrzny spowodowany był pęknięciem śledziony, jednak cały organizm dotknęły zmiany chorobowe. Znalezione monety ważyły w sumie półtora kilograma. Monety były wrzucane do basenu przez turystów, jak twierdzą pracownicy fokarium[1]. To wydarzenie doprowadziło do zmian na terenie fokarium, m.in. umieszczono tablice przestrzegające zwiedzających przed bezmyślnym zachowaniem, zagrażającym populacji foki szarej. Zamontowano także atrakcyjną skarbonkę dla chętnych, pragnących zostawić datek[3].
Wędrówki helskich fok
Na stronie głównej fokarium pod zakładką „Śledzimy nasze foki" można prześledzić wędrówki oznaczonych osobników foki szarej[4].
Galeria
- Fokarium – w głębi przystań portowa.
- Szarytka morska w fokarium.
- Foki szare w helskim fokarium.
- Fokarium - widok z góry.
Błękitna Wioska
Dziesiątego stycznia 2005 roku, rektor Uniwersytetu Gdańskiego prof. Andrzej Ceynowa, marszałek województwa pomorskiego Jan Kozłowski, starosta pucki Artur Jabłoński i burmistrz miasta Helu Mirosław Wądołowski złożyli podpis pod listem intencyjnym w celu realizacji konceptu Uniwersytetu Gdańskiego o nazwie „Błękitna Wioska" na terenie miasta Hel. Projekt realizuje program Wieloletniej Budowy Bałtyckiego Kampusu Uniwersytetu Gdańskiego[5].
Celem projektu, którego autorem był prof. Krzysztof Skóra, jest zabezpieczenie przyrodnicze lokalnej fauny, a także zrównoważony rozwój miasta Hel. Na projekt składa się[6]:
- Bałtycka osada – rekonstrukcja osady rybackiej na potrzeby przyrodnicze oraz edukacje kulturową na temat kaszubskiej historii regionu.
- Park wydmowy – odnowa flory i rewitalizacja wydmy, w celu ochrony przyrody oraz upiększenia przestrzenni wspólnej.
- Morświnarium (Dom Morświna) w Helu – ośrodek badań nad bałtycką populacją morświnów w celu ochrony gatunku.
- Aqua-labs – ujęcia oraz system obiegu morskiej wody do akwariów i basenów badawczych Stacji Morskiej UG.
- Błękitna szkoła – projekt edukacyjny w Stacji Morskiej UG, w której prowadzone są zajęcia z biologii i ekologii, przyrodniczych podstaw dobrobytu ludzi, lokalnej tradycji kulturowej wywodzącej się z rybołówstwa, ochrony i eksploatacji zasobów Morza Bałtyckiego[3][7].
Rozbudowa Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii UG w Helu miała m.in. na celu przyjęcie większej liczby zwiedzających fokarium, bez niszczenia przez nich wydm[8].
Przypisy
- ↑ a b c d MarcinM. Ręczmin MarcinM., Śmierć foki w Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu [online], trojmiasto.wyborcza.pl, 14 maja 2001 [dostęp 2019-11-19] .
- ↑ Fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego [online], www.fokarium.com [dostęp 2019-11-19] .
- ↑ a b Foki wracają do Bałtyku [online], Nauka w Polsce [dostęp 2019-11-23] (pol.).
- ↑ Wędrówki helskich fok [online], www.fokarium.pl [dostęp 2019-11-19] .
- ↑ Fokarium w Helu - gdzie się znajduje, jak tam dojechać, jak tam dotrzeć, jakie są godziny otwarcia, jakie są ceny biletów, o której godzinie odbywa się karmienie, galeria zdjęć [online], www.hel.info.pl [dostęp 2019-11-19] .
- ↑ Błękitna wioska UG w Helu | Uniwersytet Gdański - University of Gdańsk [online], ug.edu.pl [dostęp 2019-11-19] (pol.).
- ↑ Projekt Uniwersytetu Gdańskiego Błękitna Wioska, „Zielone Brygady. Pismo Ekologów” (nr 1 (215)), 2006 .
- ↑ Projekt "Błękitna wioska" - rozbudowa stacji morskiej w Helu [online], Laboratoria.net .
Linki zewnętrzne
- Helskie Fokarium
- Film o Stacji Morskiej i Fokarium w Helu
- p
- d
- e
Podstawowe |
|
---|---|
Specjalistyczne |
|
Sieci | |
Listy |