Enicognathus
Enicognathus[1] | |||
G.R. Gray, 1840[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – krasnogonka krótkodzioba (E. ferrugineus) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | papugowe | ||
Rodzina | papugowate | ||
Podrodzina | papugi neotropikalne | ||
Plemię | Arini | ||
Rodzaj | Enicognathus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Psittacara leptorhyncha P.P. King, 1831 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Enicognathus – rodzaj ptaków z podrodziny papug neotropikalnych (Arinae) w rodzinie papugowatych (Psittacidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[7].
Morfologia
Długość ciała 28–40 cm[7].
Systematyka
Etymologia
- Leptorynchus: gr. λεπτος leptos „delikatny, smukły”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”[8]. Gatunek typowy: Psittacara leptorhyncha P.P. King, 1831; młodszy homonim Leptorynchus Boisduval, 1835 (Coleoptera).
- Enicognathus: gr. ἑνικος henikos „pojedynczy”; γναθος gnathos „żuchwa”[8]. Nowa nazwa dla Leptorynchus Swainson, 1837.
- Stylorhynchus: gr. στυλος stulos „rysik”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”[8]. Gatunek typowy: Psittacara leptorhyncha P.P. King, 1831.
- Hylorynchus: gr. ὑλη hulē „dużo”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”[8]. Gatunek typowy: Psittacara leptorhyncha P.P. King, 1831.
- Microsittace: gr. μικρος mikros „mały”; σιττακη sittakē „papuga”[8]. Gatunek typowy: Psittacus smaragdinus J.F. Gmelin, 1788 (= Psittacus ferrugineus Statius Müller, 1776).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:
- Enicognathus ferrugineus (Statius Müller, 1776) – krasnogonka krótkodzioba
- Enicognathus leptorhynchus P.P. King, 1831 – krasnogonka długodzioba
Przypisy
- ↑ Enicognathus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 51. (ang.).
- ↑ W. Swainson: On the natural history and classification of birds. Cz. 2. London: John Taylor, 1837, s. 300, seria: Cabinet cyclopaedia. Natural history. (ang.).
- ↑ R.P. Lesson. Description de quatre espèces de psittacus de l’Amérique du Sud. „L’Écho du monde savant et l’Hermès”. 8, s. 184, 1844. (fr.).
- ↑ C. Gay: Historia fisica y politica de Chile segun documentos adquiridos en esta republica durante doce anos de residencia en ella y publicada bajo los auspicios del supremo gobierno. T. 1: Zoologia. Paris: En casa del autor, 1847, s. 369. (hiszp.).
- ↑ Ch.-L. Bonaparte. Tableau des perroquets. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e série. 6, s. 147, 150, 1854. (fr.).
- ↑ a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: New World and African Parrots (Psittacidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.psitta3.01. [dostęp 2020-10-19]. (ang.).
- ↑ a b c d e Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Arini Gray,GR, 1840 (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-19].
- p
- d
- e