Dzwonnik trójsoplowy
Procnias tricarunculatus[1] | |||
(J. Verreaux & E. Verreaux, 1853) | |||
![]() Samiec i samica na rycinie z 1865 roku | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | tyrankowce | ||
Rodzina | bławatnikowate | ||
Podrodzina | bławatniki | ||
Plemię | Cotingini | ||
Rodzaj | Procnias | ||
Gatunek | dzwonnik trójsoplowy | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() w sezonie lęgowym występuje przez cały rok poza sezonem lęgowym | |||
| |||
|
Dzwonnik trójsoplowy[5], dzwonnik trójsoplowiec (Procnias tricarunculatus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae), zamieszkujący Amerykę Centralną. Monotypowy[2][6].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Procnias_tricarunculata_-Costa_Rica_-male-8-4c.jpg/220px-Procnias_tricarunculata_-Costa_Rica_-male-8-4c.jpg)
- Morfologia
- Długość ciała 25–30 cm. Duży, silny bławatnik. Samiec – głowa, szyja, pierś białe; reszta upierzenia kasztanowata. U nasady bardzo szerokiego dzioba 3 długie, mięsiste wyrostki. Samica – oliwkowozielona, od spodu żółta, oliwkowo kreskowana.
- Zasięg, środowisko
- Ameryka Centralna – od wschodniego Hondurasu po Panamę (na wschód po półwysep Azuero)[2]. W sezonie lęgowym zamieszkuje górskie lasy, potem wędruje niżej.
- Zachowanie
- Zwykle spotykany pojedynczo, żeruje wysoko. Zrywa owoce w locie lub wyskubuje siedząc.
- Status
- Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje dzwonnika trójsoplowego za gatunek narażony na wyginięcie (VU – Vulnerable) nieprzerwanie od 1994 roku. Całkowitą liczebność populacji szacuje się na 10–20 tysięcy osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako spadkowy ze względu na utratę i degradację siedlisk[4].
Przypisy
- ↑ Procnias tricarunculatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Three-wattled Bellbird (Procnias tricarunculatus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-06)]. (ang.).
- ↑ Procnias tricarunculata, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2020-05-21] (ang.).
- ↑ a b Procnias tricarunculatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Cotingini Bonaparte, 1849 (1822) (Wersja: 2020-03-09). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-21].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Cotingas, manakins, tityras, becards. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-05-21]. (ang.).
Bibliografia
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 1994. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i materiały multimedialne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Britannica: animal/three-wattled-bellbird