Dunino
wieś | |||
![]() Muzeum Bitwy nad Kaczawą | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | legnicki | ||
Gmina | Krotoszyce | ||
Wysokość | 150 m n.p.m. | ||
Liczba ludności (III 2011) | 128[2] | ||
Strefa numeracyjna | 76 | ||
Kod pocztowy | 59-223[3] | ||
Tablice rejestracyjne | DLE | ||
SIMC | 0364676 | ||
Położenie na mapie gminy Krotoszyce ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu legnickiego ![]() | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/MOs810_WG_2017_15_Dolnoslaskie_Zakamarki_IV_%28center_of_Dunino%29.jpg/240px-MOs810_WG_2017_15_Dolnoslaskie_Zakamarki_IV_%28center_of_Dunino%29.jpg)
Dunino (niem. Dohnau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Krotoszyce.
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.
Geografia
Wieś położona jest w odległości 8 km na południowy zachód od Legnicy, nieopodal ujścia Nysy Szalonej do Kaczawy.
Nazwa
Niemiecki nauczyciel i krajoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu Adamy wymienia jako najstarszą nazwę miejscowości zanotowaną w łacińskim dokumencie - Dunino[4].
Wieś wymieniona została w obecnie używanej polskiej formie Dunino w łacińskim dokumencie wydanym w 1202 roku we Wrocławiu przez kancelarię biskupa wrocławskiego Cypriana[5]. Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Dohnau[4].
Historia
Osobny artykuł: Cmentarzysko w Duninie.
Osobny artykuł: Grodzisko w Duninie.
Osobny artykuł: Muzeum Bitwy nad Kaczawą.
W pobliżu Dunina 26 sierpnia 1813 miał miejsce epizod jednej z wojen napoleońskich, określany mianem Bitwy nad Kaczawą. Wydarzenie to upamiętnia Muzeum Bitwy nad Kaczawą. W okolicy Dunina, na budowanym odcinku trasy S3, odkryto jedno z najbogatszych cmentarzysk z epoki brązu zawierające około 200 pochówków bogato wyposażonych w przedmioty z brązu i gliny, pochodzące sprzed 4 tys. lat[6].
Infrastruktura turystyczna
- Gospodarstwo agroturystyczne
- Pole biwakowe i namiotowe
Komunikacja
Przez Dunino przebiega droga powiatowa z Wilczyc do Złotnik, którą przez odgałęzienie w kierunku Huty Miedzi "Legnica" można dojechać do wsi z Legnicy i drogi wojewódzkiej nr 364.
W latach 1973–2006 do Dunina docierała regularna komunikacja publiczna WPK/MPK Legnica. Od czerwca 2006 r. dojazd zapewnia prywatny przewoźnik mikrobusowy oraz PKS Legnica, jednym kursem relacji Legnica - Winnica - Jawor.
Miejsca godne uwagi
- Pawilon muzealny z 1909 r., siedziba Muzeum Bitwy nad Kaczawą
- Obelisk kamienny z 1908 r., poświęcony pamięci poległych w Bitwie
- Stary młyn - wiatrak nad Nysą Szaloną, obok mała elektrownia wodna "Panorama"
- Most nad połączeniem Nysy Szalonej z Kaczawą (punkt widokowy)
- Kopalnia haloizytu przy drodze do Święcian
- Stara Kuźnia po drodze do Janowic
Szlaki turystyczne
PTTK
W Duninie, przy moście, krzyżują się 2 oznakowane piesze szlaki turystyczne PTTK:
Szlak Nad Nysą Szaloną z Czerwonego Kościoła (3,3 km na północ od Dunina) do Męcinki (13,2 km na południe, łączna długość - 19 km);
Szlak dookoła Legnicy - II odcinek z Pawłowic Małych (5 km na północ od Dunina) do Warmątowic Sienkiewiczowskich (5,2 km na południowy wschód, łączna długość odcinka - 10,2 km);
Pozostałe
Ponadto, sprzed siedziby Muzeum, swój początek bierze otwarta uroczyście 10 września 2006 z inicjatywy Gminy Krotoszyce i Towarzystwa Przyjaciół Gminy Krotoszyce oznakowana dydaktyczna ścieżka rowerowa o długości około 20 km (w tym 5 km z miejscami odpoczynku i zadaszeniami) Szlak naszych przodków, biegnąca wokół pola Bitwy nad Kaczawą, tj. z Dunina przez Krajów, Winnicę, Bielowice, Warmątowice Sienkiewiczowskie, Kościelec, Babin, Kozice, Janowice Duże do punktu początkowego.
Literatura
- Sadurska I. Legnica - przewodnik po mieście, Legnica 1997, ISBN 83-901867-8-0
- Gumiński T. Legnica i okolice. Przewodnik., Legnica-Wrocław 2001, ISBN 83-87299-61-8
- PTTK Legnica Powiat legnicki, Kraków 2005, ISBN 83-89955-03-2
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 27026
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 240 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ a b HeinrichH. Adamy HeinrichH., Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 15, OCLC 456751858 (niem.).
- ↑ Grünhagen 1866 ↓, s. 60.
- ↑ PAP: Archeolodzy odkryli duże cmentarzysko z epoki brązu, 11.09.2015 r.
Bibliografia
- ColmarC. Grünhagen ColmarC., Regesten zur Schlesischen Geschichte, Breslau: Josef Max & KOMP., 1866 (niem.).
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Krotoszyce
Wsie |
|
---|---|
Integralne części wsi |
|
Opuszczone wsie |
|