Dimmuborgir
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Dimmuborgir-st%C3%ADgur.jpg/220px-Dimmuborgir-st%C3%ADgur.jpg)
Dimmuborgir – obszar krajobrazu wulkanicznego na Islandii, obejmujący unikatowe formacje skalne utworzone z zastygłej lawy.
Geografia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Dimmuborgir_Kirkjan.jpg/220px-Dimmuborgir_Kirkjan.jpg)
Obszar skał wulkanicznych Dimmuborgir jest położony na wschód od jeziora Mývatn, najbliższą osada jest wieś Reykjahlíð, odległa o 8 km na północ. W jego obrębie znajdują się turystyczne szlaki piesze[1].
W obszarze Dimmuborgir znajdują się lawowe kolumny, jaskinie i urwiska, niektóre skały mają wysokość do 20 metrów[2]. Do najbardziej znanych atrakcji turystycznych należy otwarta z obu stron jaskinia lawowa zwana Kirkjan („kościół”)[1][3].
Erozja na terenach na wschód od jeziora Mývatn powoduje gromadzenie się piasku, które jest uznawane za zagrożenie dla krajobrazu i flory Dimmuborgir[1].
Geologia
Jest to pole lawowe, które powstało około 2300 lat temu na skutek erupcji z długiej na 12 kilometrów szczeliny położonej na południe od wulkanu Hverfjall. Lawa popłynęła dolinami Laxárdalur i Aðaldalur, dotarła do oceanu w zatoce Skjálfandi. Przeszkoda terenowa spowodowała utworzenie się jeziora lawowego, którego część zdążyła zastygnąć, zanim lawa odpłynęła. Pozostałości zastygłej powłoki utworzyły unikatowe formacje skalne Dimmuborgir[1].
Znaczenie w kulturze
Nazwa Dimmuborgir oznacza „mroczne zamki”[1][2]. W folklorze islandzkim miejsce to zamieszkiwała olbrzymka Grýla, która według dawniejszych opowieści w Boże Narodzenie miała pożerać niegrzeczne dzieci[3]. Mieszkać ma tu także jej trzynastu synów, zwanych jólasveinar, którzy pełnią rolę zbliżoną do Świętego Mikołaja[3][4].
Z miejscem tym wiąże się także chrześcijański mit: Dimmuborgir ma łączyć ziemię z piekłem i jest uznawane za miejsce, w którym Szatan upadł na ziemię po swoim buncie i wygnaniu z nieba[2][4].
Od tego obszaru wziął nazwę norweski zespół black metalowy Dimmu Borgir[2][4].
Przypisy
- ↑ a b c d e Dimmuborgir. Edge of the Arctic. [dostęp 2018-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-05)]. (ang. • isl.).
- ↑ a b c d Dimmuborgir. Iceland Travel. [dostęp 2018-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-27)]. (ang.).
- ↑ a b c Dimmuborgir. The Diamond Circle, 2018. [dostęp 2018-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-07)]. (ang.).
- ↑ a b c Dimmuborgir. Atlas Obscura. [dostęp 2018-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-27)]. (ang.).
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Dimmuborgir |