Desmany
Desmanini | |||||
O. Thomas, 1912[1] | |||||
![]() Przedstawiciel plemienia – wychuchol pirenejski (Galemys pyrenaicus) | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | strunowce | ||||
Podtyp | kręgowce | ||||
Gromada | ssaki | ||||
Podgromada | żyworodne | ||||
Infragromada | |||||
Rząd | owadożery | ||||
Podrząd | Erinaceota | ||||
Rodzina | kretowate | ||||
Podrodzina | krety | ||||
Plemię | desmany | ||||
Typ nomenklatoryczny | |||||
Desmana Güldenstädt, 1777 | |||||
| |||||
Rodzaje | |||||
| |||||
| |||||
|
Desmany[13] (Desmanini) – plemię ssaków z podrodziny kretów (Talpinae) w obrębie rodziny kretowatych (Talpidae).
Zasięg występowania
Plemię obejmuje gatunki występujące w Europie[14][15].
Systematyka
Do plemienia należą następujące występujące współcześnie rodzaje[16][14][13]:
- Desmana Güldenstädt, 1777 – desman – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Desmana moschata (Linnaeus, 1758) – desman ukraiński
- Galemys Kaup, 1829 – wychuchol – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Galemys pyrenaicus (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1811) – wychuchol pirenejski
Opisano również rodzaje wymarłe[17]:
- Archaeodesmana Topachevsky & Pashkov, 1983[18]
- Asthenoscapter Hutchison, 1974[19]
- Desmagale Kretzoi, 1954[20] – jedynym przedstawicielem był Desmagale pannonica Kretzoi, 1954
- Desmanella Engesser, 1972[21]
- Gerhardstorchia Dahlmann & Doğan, 2011[22]
- Lemoynea Bown, 1980[23] – jedynym przedstawicielem był Lemoynea biradicularis Bown, 1980
- Magnatalpa Oberg & Samuels, 2022[24] – jedynym przedstawicielem był Magnatalpa fumamons Oberg & Samuels, 2022
- Mygalea Schreuder, 1940[25]
- Mygalinia Schreuder, 1940[26] – jedynym przedstawicielem był Mygalinia hungarica (Kormos, 1913)
- Mygatalpa Schreuder, 1940[27]
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b O. Thomas. On a Collection of Small Mammals from the Tsin-ling Mountains, Central China, presented by Mr.G. Fenwick Owen to the National Museum. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eighth series. 10, s. 397, 1912. (ang.).
- ↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 300, 1821. (ang.).
- ↑ Ch.-L. Bonaparte: Synopsis Vertebratorum Systematis. 1837, s. 9. (fr.).
- ↑ A.N. Pomel. Études sur les carnassiers insectivores (Extrait). Seconde partie.—Classification des insectivores. „Archives des sciences physiques et naturelles”. 9, s. 247, 1848. (fr.).
- ↑ A. Murray: The Geographical Distribution of Mammals. London: Day and Son, 1866, s. 319. (ang.).
- ↑ A. Milne-Edwards: Études pour servir a l’histoire de la faune mammalogique de la Chine. W: H. Milne-Edwards: Recherches pour servir à l’histoire naturelle des mammifères: comprenant des considérations sur la classification de ces animaux. T. 1. Paris: G. Masson, 1868–1874, s. 267, 272. (fr.).
- ↑ S.G.J. Mivart. On Hemicentetes, a new Genus of Insectivora, with some Additional Remarks on the Osteology of that Order. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1871, s. 66, 1871. (ang.).
- ↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 18, 1872. (ang.).
- ↑ a b T.N. Gill. Synopsis of Insectivorous Mammals. „Bulletin of the United States Geological and Geographical Survey of the Territories”. 1 (2), s. 91–120, 1875. (ang.).
- ↑ É.L. Trouessart. Synopsis sytematicus et geographicus mammalium. „Revue et magasin de zoologie pure et appliquée”. 3e série. 7, s. 266, 1879. (fr.).
- ↑ a b H. Winge. Udsigt over Insektædernes indbyrdes Slægtskab. „Videnskabelige Meddelelser fra Dansk naturhistorisk Forening i Kjøbenhavn”. 68, s. 124, 1917. (szw.).
- ↑ H.Н. Каландадзе & А.С. Раутиан: Система млекопитающих и историческая зоогеография. W: Филогенетика млекопитающих. Москва: Издательство Московского университета, 1992, s. 55. (ros.).
- ↑ a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 76. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 82. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Tribe Desmanini. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-14].
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-25]. (ang.).
- ↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Desmanini Mivart, 1871, Hesperomys project (Version 23.8.1), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2023-10-25] (ang.).
- ↑ В.А. Топачевский & А.В. Пашков. Надвидовая систематика выхухолей рода Desmana (Insectivora, Talpidae). „Вестник зоологии”. 1983 (3), s. 43, 1983. (ros.).
- ↑ J.H. Hutchison. Notes on type specimens of European Miocene Talpidae and a tentative classification of old world Tertiary Talpidae (Insectivora: Mammalia). „Geobios”. 7 (3), s. 215, 1974. DOI: 10.1016/S0016-6995(74)80009-4. (ang.).
- ↑ M. Kretzoi. Bericht über die Calabrische (Villafranchische) Fauna von Kisláng, Kom. Fejér. „Magyar Állami Földtani Intézet Jelentése”. 1953 (1), s. 218, 1953. (niem.).
- ↑ B. Engesser. Die obermiozäne Säugetierfauna von Anwil (Baselland). „Tätigkeitsberichte der Naturforschenden Gesellschaft Baselland”. 28, s. 115, 1972. (niem.).
- ↑ T. Dahlmann & S. Doğan. Gerhardstorchia nomen novum: a new name for Storchia Dahlmann 2001 (Mammalia: Lipotyphla: Talpidae: Desmaninae). „Paläontologische Zeitschrift”. 85 (1), s. 91, 2011. DOI: 10.1007/s12542-010-0079-4. (ang.).
- ↑ T.M. Bown. The fossil Insectivora of Lemoyne Quarry (Ash Hollow Formation, Hemphillian), Keith County, Nebraska. „Transactions of the Nebraska Academy of Sciences”. 8, s. 112, 1980. (ang.).
- ↑ D. Oberg & J.X. Samuels. Fossil moles from the Gray Fossil Site (Tennessee): Implications for diversification and evolution of North American Talpidae. „Palaeontologia Electronica”. 25 (3), s. 6, 2022. DOI: 10.26879/1150. (ang.).
- ↑ Schreuder 1940 ↓, s. 318.
- ↑ Schreuder 1940 ↓, s. 316.
- ↑ Schreuder 1940 ↓, s. 321, 324.
Bibliografia
- A. Schreuder. A revision of the fossil water-moles (Desmaninae). „Archives Néerlandaises de Zoologie”. 4 (2), s. 201–333, 1940. DOI: 10.1163/036551640X00118. (ang.).
- Britannica: animal/desman
- SNL: desmaner