Czapla czczona
Egretta sacra[1] | |||
(Gmelin, 1789) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | pelikanowe | ||
Podrząd | czaplowce | ||
Rodzina | czaplowate | ||
Rodzaj | Egretta | ||
Gatunek | czapla czczona | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() obszar występowania całorocznego obszar zimowania | |||
| |||
|
Czapla czczona[5] (Egretta sacra) – gatunek dużego ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania
Występuje na wybrzeżach południowo-wschodniej i wschodniej Azji (od Bangladeszu po Japonię oraz na Filipinach i w Indonezji), Australii i Oceanii (Nowa Gwinea, Nowa Zelandia, Tasmania i inne wyspy aż po Polinezję Francuską na wschodzie). Jest to ptak osiadły, w niewielkim stopniu przemieszcza się poza sezonem lęgowym[2].
Morfologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Eastern_Reef_Egret_-_dark_and_light_morphs-trim.jpg/250px-Eastern_Reef_Egret_-_dark_and_light_morphs-trim.jpg)
- Wygląd
- Brak wyraźnie zaznaczonego dymorfizmu płciowego, za to stwierdza się polimorfizm – występują dwa typy upierzenia jasny i ciemny (liczniejszy). Krótkie żółte nogi, brązowy dziób, miodowe tęczówki, żółto-zielona skóra wokół oczu. Typ ciemny posiada kontrastujący z resztą upierzenia biały pas na gardle.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 57–66 cm
- rozpiętość skrzydeł ok. 90–110 cm
- masa ciała ok. 400 g
Lęgi
Gniazduje samotnie lub w koloniach zakładanych w dżungli, między palmami, namorzynami, na skałach, a nawet w starych budynkach. Lęgi odbywają się przez cały rok. Gniazdo to platforma zbudowana z patyków, wyłożona wodorostami. Samica składa zwykle 2–3 bladozielononiebieskie jaja, które są wysiadywane przez około 28 dni przez oboje rodziców. Samiec i samica dzielą się rodzicielskimi obowiązkami i pomagają młodym przez ok. 6 tygodni od wyklucia[6].
Pożywienie
Żywi się różnego typu rybami oceanicznymi, skorupiakami i mięczakami.
Status
IUCN uznaje czaplę czczoną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2006 roku szacowano, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 100 000 – 1 000 000 osobników. Ze względu na brak istotnych zagrożeń oraz dowodów na spadki liczebności BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny[4].
Podgatunki
Wyróżnia się dwa podgatunki E. sacra[2][7]:
- E. s. sacra (Gmelin, 1789) – wybrzeża południowo-wschodniej i wschodniej Azji po Australię i Oceanię
- E. s. albolineata (G.R. Gray, 1859) – Nowa Kaledonia, Wyspy Lojalności
Przypisy
- ↑ Egretta sacra, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Martínez-Vilalta, A., Motis, A. & Kirwan, G.M.: Intermediate Egret (Ardea intermedia). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-21].
- ↑ a b D. Lepage: Pacific Reef-Egret Egretta sacra (Gmelin, JF, 1789). [w:] Avibase – Światowa baza danych ptaków [on-line]. [dostęp 2021-08-26]. (ang.).
- ↑ a b Egretta sacra, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (wersja: 2016-03-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-02-21].
- ↑ Nicole Bouglouan: Pacific or Eastern Reef Egret Egretta sacra. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2020-02-20]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Ibis, spoonbills, herons, hamerkop, shoebill, pelicans. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-20]. (ang.).
Bibliografia
- Bruce Campbell, The Dictionary of Birds in Colour, George Rainbird Ltd., 1974, London.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Eastern Reef-Heron. [w:] HeronConservation [on-line]. The IUCN-SCC Heron Specialist Group. [dostęp 2020-02-21]. (ang.).
- SNL: sothegre