Cmentarz wojenny nr 154 – Chojnik-Zadziele
![]() Widok ogólny | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Chojnik | ||
Typ cmentarza | wojenny | ||
Stan cmentarza | nieczynny | ||
Powierzchnia cmentarza | 345 m² | ||
Liczba pochówków | 87 | ||
Liczba grobów | 12+46 | ||
Data otwarcia | 1915 | ||
Architekt | Heinrich Scholz | ||
Położenie na mapie gminy Gromnik ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Cmentarz wojenny nr 154 – Chojnik-Zadziele – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w Chojniku w powiecie tarnowskim, w gminie Gromnik. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Chojnik%2C_cmentarz_wojenny_nr_154_%28HB2%29.jpg/200px-Chojnik%2C_cmentarz_wojenny_nr_154_%28HB2%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Chojnik%2C_cmentarz_wojenny_nr_154_%28HB4%29.jpg/200px-Chojnik%2C_cmentarz_wojenny_nr_154_%28HB4%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Chojnik%2C_cmentarz_wojenny_nr_154_%28HB5%29.jpg/200px-Chojnik%2C_cmentarz_wojenny_nr_154_%28HB5%29.jpg)
Opis cmentarza
Znajduje się na bezleśnym wzgórzu, przy jednej z wąskich dróg asfaltowych wychodzących od drogi wojewódzkiej nr 977 w Chojniku na północ[2]. W terenie jest trudny do odszukania. Zbudowany został na planie prostokąta na stoku lekko opadającym na północną stronę. Ustawione w rzędach nagrobki to betonowe, prostokątne stele z żeliwnymi krzyżami. Jest kilka rodzajów krzyży. Początkowo ogrodzenie tworzył drewniany, schodkowo ustawiony płot oraz żywopłot. Wejście prowadziło przez drewnianą bramę. Centralnym elementem dekoracyjnym był wysoki drewniany krzyż[3].
Polegli
W 12 grobach zbiorowych i 46 pojedynczych pochowano tu 43 żołnierzy armii austro-węgierskiej i 44 żołnierzy armii rosyjskiej. Zidentyfikowano tylko 11 z nich. Żołnierze austro-węgierscy walczyli w III Pułku Strzelców Cesarskich i 31. pułku piechoty landszturmu, żołnierze rosyjscy w 174. romieńskim oraz 279. łochwickim pułkach piechoty[3][4].
Los cmentarza
Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze z I wojny, W naturalny sposób ulegały one zniszczeniu i zarastały roślinnością. Zdarzały się również akty wandalizmu[1]. Dopiero od lat 90. zaczęto je odnawiać. Na cmentarzu nr 154 z oryginalnego cmentarza zachowały się tylko wywrócone nagrobki z krzyżami. Cmentarz poddano generalnemu remontowi. Przycięty i odnowiony żywopłot z wiązów stanowi obecnie jedyne ogrodzenie tego cmentarza. Drewniany krzyż i bramę wykonano na nowo, na wzór pierwotnych. Na nowo ustawiono i pomalowano stele i krzyże, wykonano nowe tabliczki emaliowane, wyplantowano teren[4]. Wejście na cmentarz prowadzi przez wyciętą na kształt furtki lukę w żywopłocie (brama nie otwiera się).
Przypisy
- ↑ a b Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom II. Okolice Tarnowa. Rewasz, 1997. ISBN 83-85557-38-5.
- ↑ Pogórze Rożnowskie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2004. ISBN 83-89165-72-4.
- ↑ a b Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ISBN 83-85548-33-5
- ↑ a b Cmentarze I wojny. [dostęp 2015-05-08].