Chlorek cyrkonylu
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | ZrOCl | ||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa | 178,13 g/mol | ||||||||||||||||||||||
Wygląd | białe ciało stałe[2] | ||||||||||||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
Numer CAS | 7699-43-6 (bezwodny) | ||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Chlorek cyrkonylu, ZrOCl
2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól cyrkonu na IV stopniu utlenienia, zawierająca formalnie ugrupowanie cyrkonylowe Zr=O. Z wody krystalizuje jako oktahydrat o wzorze empirycznym ZrOCl
2·8H
2O.
Otrzymywanie
Substancję można otrzymać poprzez rozpuszczenie chlorku cyrkonu(IV) (ZrCl
4) lub cyrkonianu(IV) sodu (Na
4ZrO
4) w rozcieńczonym kwasie solnym lub w wyniku działania tlenku chloru(I) na ZrCl
4[1]:
- ZrCl
4 + Cl
2O → ZrOCl
2 + 2Cl
2
Budowa
Krystalizuje w układzie tetragonalnym, a atomy cyrkonu przyjmują liczbę koordynacyjną 8. Kryształy zbudowane są z tetramerów [Zr
4(OH)
8(H
2O)
6]8−
otoczonych przez cząsteczki wody i jony chlorkowe. Atomy cyrkonu tworzą lekko zdeformowaną strukturę kwadratową i łączą się z każdym z dwóch sąsiadów poprzez dwa mostki tlenowe[3].
Zastosowanie
Chlorek cyrkonylu jest używany do produkcji pigmentów, przy produkcji dezodorantów i antyperspirantów, katalizatorów i innych związków cyrkonu[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e PradyotP. Patnaik PradyotP., Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 1005–1006, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
- ↑ a b c d e CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-96, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
- ↑ Thomas C.W.T.C.W. Mak Thomas C.W.T.C.W., Refinement of the crystal structure of zirconyl chloride octahydrate, „Canadian Journal of Chemistry”, 46 (22), 1968, s. 3491–3497, DOI: 10.1139/v68-579 .
- p
- d
- e
1. Litowców | |
---|---|
2. Berylowców |
|
3. Skandowców |
|
4. Tytanowców |
|
5. Wanadowców |
|
6. Chromowców |
|
7. Manganowców |
|
8. Żelazowców |
|
9. Kobaltowców |
|
10. Niklowców |
|
11. Miedziowców |
|
12. Cynkowców |
|
13. Borowców |
|
14. Węglowców |
|
15. Azotowców |
|
16. Tlenowców |
|
17. Fluorowców |
|