Burkholderia cepacia
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | bakterie | ||
---|---|---|---|
Typ | proteobakterie | ||
Klasa | betaproteobakterie | ||
Rząd | Burkholderiales | ||
Rodzina | Burkholderiaceae | ||
Rodzaj | Burkholderia | ||
Gatunek | Burkholderia cepacia | ||
Nazwa systematyczna | |||
Burkholderia cepacia | |||
Synonimy | |||
|
Burkholderia cepacia - jest to nieprzetrwalnikująca, Gram-ujemna bakteria nie fermentująca glukozy, która może być przyczyną zakażeń oportunistycznych. Jest częstą przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych, zwłaszcza na oddziałach intensywnej terapii, onkologii oraz transplantologii. U osłabionych pacjentów jest w stanie wywołać m.in. sepsę, zapalenie wsierdzia, zakażenie układu moczowego. Szczególnie predysponowani na zakażenie są chorzy na mukowiscydozę.
Oporność
Bakteria jest naturalnie oporna na wiele antybiotyków, m.in. z grupy penicylin oraz aminoglikozydy. Istnieją rozbieżności pomiędzy wpływem antybiotyków in vitro a in vivo. Lekiem z wyboru jest temocylina skojarzona z innym chemioterapeutykiem.
Występowanie
Bakteria występuje powszechnie w środowisku wilgotnym. W szpitalach zajmuje takie nisze ekologiczne, jak umywalki, termometry, nawilżacze, respiratory, kwiaty etc. Ponadto może wzrastać w roztworze soli fizjologicznej, środkach do dezynfekcji a nawet w wodzie destylowanej.
Hodowla
Ze względu na obecność wybiórczego podłoża, hodowla jest stosunkowo prosta. Pożywka poza standardowymi składnikami zawiera polimyksynę, tykarcylinę, fiolet krystaliczny oraz sole żółciowe. Wyłącznie bakterie z gatunku Burkholderia cepacia wzrastają na tym podłożu.
Przypisy
- ↑ Burkholderia cepacia [online], BacDive [dostęp 2019-03-23] .
Bibliografia
- Mikrobiologia lekarska. Maria Lucyna Zaremba i Jerzy Borowski. Wydawnictwo PZWL, wydanie III (dodruk). ISBN 83-200-2896-5. Strony: 220-221
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.