Bronisław Nazimek
Data i miejsce urodzenia | 31 sierpnia 1883 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 marca 1952 |
Starosta powiatu szczuczyńskiego | |
Okres | od 1920 |
Starosta powiatu łomżyńskiego | |
Okres | od 1923 |
Starosta powiatu błońskiego | |
Okres | od czerwca 1927 |
Starosta powiatu brzozowskiego | |
Okres | od 11 września 1929 |
Odznaczenia | |
![]() |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 31 sierpnia 1883 |
---|---|
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 13 Pułk Piechoty Austro-Węgier |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Bronisław Józef Władysław Nazimek (ur. 31 sierpnia 1883 w Zawadzie, zm. 17 marca 1952 w Krakowie) – porucznik Wojska Polskiego, starosta w okresie II Rzeczypospolitej.
Życiorys
Bronisław Józef Nazimek urodził się 31 sierpnia 1883 roku w Zawadzie, w ówczesnym powiecie ropczyckim, w rodzinie Karola i Marii Erlich. Absolwent gimnazjum w Jarosławiu z 1903. Odbył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Służył w c. i k. armii, od 1906 przez rok służył w 13 pułku piechoty Austro-Węgier w Krakowie po czym skierowany do rezerwy. W 1908 mianowany chorążym, w 1912 podporucznikiem. Po wybuchu I wojny światowej 1914 został zmobilizowany i służył w armii austriackiej do października 1918, m.in. pełnił funkcję komendanta oddziału żandarmerii polowej w Hrubieszowie i Pińczowie. W lipcu 1915 awansowany na porucznika.
16 stycznia 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej Armii Austro-Węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1918 roku i przydzielony służbowo z dniem 18 listopada 1918 roku do Dowództwa Żandarmerii przy Okręgu Generalnym „Kielce”[1]. Pełnił obowiązki dowódcy żandarmerii powiatowej w Radomiu. Z dniem 1 maja 1919 został przeniesiony do rezerwy w stopniu porucznika[2].
Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty[3][4]. W 1923 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 33 pułku piechoty w garnizonie Łomża[5][6]. W 1934 roku zajmował 87. lokatę w korpusie oficerów rezerwowych piechoty i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X oraz był reklamowany na okres 12 miesięcy[7].
Od 1920 do końca 1922 pełnił funkcję starosty powiatu szczuczyńskiego w Grajewie[8][9]. W kolejnych latach pełnił analogiczne stanowiska starosty powiatu łomżyńskiego (styczeń 1923-czerwiec 1927)[10][11][12], od czerwca 1927 do września 1929 starosty powiatu błońskiego w Grodzisku[10] (w grudniu 1927 został mianowany komisarzem wyborczym Okręgowej Komisji Wyborczej w Grodzisku[13]), starosty powiatu brzozowskiego od 11 września 1929[14][15][16] do lipca 1933, po czym został przeniesiony w stan nieczynny[17][18]. Ze stanowiska w Brzozowie miał zostać odwołany w związku z powiązaniem w przeprowadzenie zamachu na działaczy narodowych Jana Chudzika i Władysława Owoca 14 maja 1933[19][20][21][22]. W lutym 1934 został przeniesiony w stan spoczynku[10].
Następnie mieszkał we Lwowie, a po wybuchu II wojny światowej w Krakowie, gdzie zmarł 17 marca 1952 i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim[10].
Miał córkę Marię (1915–).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[23]
- Brązowy Wojskowy Medal Zasługi „Signum Laudis” – Austro-Węgry (1916)
- Krzyż Wojskowy Karola – Austro-Węgry (1917)
Przypisy
- ↑ 274. Dekret. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 175, Nr 7 z 23 stycznia 1919. . Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 9 z 28 stycznia 1919 roku, poz. 351.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 55 z 20 maja 1919 roku, poz. 1725.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 490.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 429.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 222.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 207.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 13, 1032.
- ↑ Słownik starostów szczuczyńskich – 1919-1939. [dostęp 2015-05-01].
- ↑ Obwieszczenie Urzędu Wojewódzkiego. „Dziennik Urzędowy Województwa Białostockiego”, s. 15, Nr 11 z 1 listopada 1921.
- ↑ a b c d Janusz Mierzwa Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej. Tom 2, wyd. LTW, Łomianki 2022, s. 196–197.
- ↑ Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 15 grudnia 1922 do 1 marca 1923 r.. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych”, s. 23, Nr 2 z 31 marca 1923.
- ↑ Dzieje Łomży. Tysiącletnie. [dostęp 2015-05-01].
- ↑ Ogłoszenie Generalnego Komisarza Wyborczego o mianowaniu Przewodniczących Okręgowych Komisyj Wyborczych i ich zastępców. „Dziennik Wojewódzki Województwa Warszawskiego”, s. 2, Nr 12 z 17 grudnia 1927.
- ↑ Powiatowe roszady wrześniowe.
- ↑ Spis urzędników i funkcjonariuszów niższych władz administracji ogólnej Województwa Lwowskiego według stanu z dnia 31 grudnia 1930 r., 1931, s. 10 .
- ↑ Z życia prowincji. List z Brzozowa. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 107 z 9 maja 1931.
- ↑ Zmiany w starostwach w Małopolsce środkowej. „Dziennik Białostocki”, Nr 210 z 31 lipca 1933.
- ↑ Następstwa wydarzeń w Małopolsce środkowej. „Dziennik Ludowy”, s. 1, Nr 173 z 1 sierpnia 1933.
- ↑ Proces w Sanoku. „Gazeta Wągrowiecka”, s. 1, Nr 219 z 22 września 1933.
- ↑ Kto strzelał w Brzozowie. „Głos Narodu”, s. 1, Nr 237 z 4 września 1933.
- ↑ Proces o mord polityczny. „Dziennik Ludowy”, s. 5, Nr 214 z 19 sierpnia 1933.
- ↑ Jerzy Paciorkowski. Podżegacze z Brzozowa. „Policja 997”, s. 39, Nr 3 (108) z marca 2014. ISSN 1734-1167.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 35.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.
- Bronisław Józef Władysław Nazimek (1883 - ?). Starosta powiatu szczuczyńskiego w latach 1920-1922. grajewiak.pl. [dostęp 2015-05-01].