Bogumił Bereś
Data i miejsce urodzenia | 1944 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 lutego 2016 |
Miejsce spoczynku | Cmentarz Parafialny Kamienica, Bielsko-Biała |
Zawód, zajęcie | inżynier, konstruktor lotniczy |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Bogumi%C5%82_Bere%C5%9B_%281944_-_2016%29%2C_mogi%C5%82a_na_Cmentarzu_Parafialnym_Kamienica_w_Bielsku_-_Bia%C5%82ej%2C_06.02.2016_2.jpg/250px-Bogumi%C5%82_Bere%C5%9B_%281944_-_2016%29%2C_mogi%C5%82a_na_Cmentarzu_Parafialnym_Kamienica_w_Bielsku_-_Bia%C5%82ej%2C_06.02.2016_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Szybowiec_SZD-56_Diana_2_nad_Alpami_W%C5%82ochy.jpg/240px-Szybowiec_SZD-56_Diana_2_nad_Alpami_W%C5%82ochy.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Kokpit_szybowca_SZD-56_Diana_2.jpg/240px-Kokpit_szybowca_SZD-56_Diana_2.jpg)
Bogumił Bereś (ur. 1944 w Pabianicach, zm. 2 lutego 2016[1]) – polski inżynier, konstruktor i budowniczy szybowców.
Życiorys
Urodził się w Pabianicach, gdzie ukończył Szkołę Podstawową nr. 6 oraz II Liceum Ogólnokształcące im. Królowej Jadwigi. Studiował na Politechnice Warszawskiej.
W 1964 wystąpił z zespołem „Chochoły” na II Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu[2]. W 1967 założył zespół wokalno-instrumentalny „Kwadraty”, z którym występował w klubach studenckich, między innymi w klubie Politechniki Warszawskiej „Stodoła” oraz nagrywał dla Rozgłośni Harcerskiej.
Po uzyskaniu tytułu mgr. inżyniera na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa (MEiL-u) PW podjął w 1972 pracę konstruktora w zakładach lotniczych WSK Mielec jako specjalista konstruktor[3]. Pracował między innymi przy konstrukcji samolotu PZL M-15 Belpfegor. W 1979 przeniósł się do Przedsiębiorstwa Doświadczalno-Produkcyjnego Szybownictwa PZL-Bielsko (PDPSz PZL-Bielsko) w Bielsku-Białej, gdzie został głównym konstruktorem. Dokonał modyfikacji szybowca SZD-48-3 Jantar Std., odpowiadał za przygotowanie produkcji seryjnej szybowca SZD-50-3 Puchacz, projektowanie i przygotowanie produkcji seryjnej szybowca SZD-51 Junior, następnie projektowanie i budowę prototypów szybowców Jantar-15 i SZD-52 Krokus. Zaprojektował, według własnego patentu urządzenie do automatycznego sterowania klapą oraz prowadził budowę i badania szybowca SZD-48-4 Jantar ze skrzydłem, w którym zastosowano profil NN-17. Zaprojektował wyczynowy szybowiec SZD-56 Diana. W 1995 założył Biuro Projektowe „B” Bogumił Bereś. W biurze tym projektował łopaty kompozytowe do elektrowni wiatrowych oraz ramy z kompozytu węglowego do rowerów górskich i kompozytowy wózek do transportu kołowego szybowców.
Po upadku PDPSz PZL-Bielsko (SZD) wykupił prawa do szybowca SZD-56 Diana. Umożliwiło to uruchomienie produkcji tego szybowca pod oznaczeniem SZD-56-1 Diana 1. Kolejnym krokiem było opracowanie wraz z prof. Krzysztofem Kubryńskim nowej wersji szybowca SZD-56-2 Diana 2, będącego rozwojową wersją szybowca Diana 1. Szybowce Diana należą do najlepszych w świecie szybowców wysokowyczynowych. Własności tych szybowców, uzyskane dzięki oryginalnej koncepcji aerodynamicznej oraz wyrafinowanej technologii i konstrukcji z kompozytów z włókien węglowych oraz aramidowych, umożliwiły ustanowienie na nich rekordów krajowych, rekordów świata oraz wygranie licznych zawodów, w tym zawodów rangi mistrzostw świata[4]. W czasie pracy w Mielcu uzyskał licencje pilota samolotowego i szybowcowego. W 2009 Aeroklub Polski wyróżnił go Medalem Tańskiego.
Był wybitnym[5][6] konstruktorem lotniczym, zwłaszcza w zakresie konstrukcji, technologii i produkcji szybowców wysokowyczynowych.
Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym Kamienica w Bielsku-Białej[7].
Przypisy
- ↑ Zmarł konstruktor „Diany” - termin uroczystości pogrzebowych. dlapilota.pl. [dostęp 2016-02-08]. (pol.).
- ↑ II Festiwal Polskiej Piosenki, Opole 1964
- ↑ Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, ISBN 978-83-932826-0-9, s. 227
- ↑ Diana 2 - List of Winners
- ↑ Praca zbiorowa pod red. A. Glass, T. Murawski: Polskie Szybowce 1945-2011 – Problemy rozwoju. Wydawnictwo: SCG Rok wydania: 2012. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-24)].
- ↑ M. Dębski, D. Dębski: Wybrane zagadnienia wytrzymałości zmęczeniowej konstrukcji lotniczych, Wydawnictwa Naukowe Instytutu Lotnictwa 2014 ISBN 978-83-63539-06-1
- ↑ Maciej Zasuwa "Zmarł mgr inż Bogumił Bereś" PW MEiL 5 lutego 2016
Bibliografia
- Konstruktor Diany
- Wywiad z Bogumiłem Beresiem z 2008 r.
- Wywiad z Bogumiłem Beresiem z dn. 06.02.2011 r.
- Życie Pabianic
- Polnische Segelflugzeuge präsentiert von .... piotrp.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)].
- Diana 2 – założenia konstrukcyjne
- Diana 2 sailplane of your dreams
- Diana – światowy tryumf polskich inżynierów
- Polska Technika Lotnicza 38(1/2008). Szybowiec SZD-56 Diana. smil.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
- Konstrukcje DEKO, Glassówka 16.04.2016
- p
- d
- e
1956–1970 |
|
---|---|
1971–1990 |
|
od 1990 |
|
- Patron: Czesław Tański