Bogoria II
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/POL_COA_Bogoria_IIa.svg/200px-POL_COA_Bogoria_IIa.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/POL_COA_Bogoria_IIb.svg/200px-POL_COA_Bogoria_IIb.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/PL_Stanis%C5%82aw_Teodor_Chrz%C4%85%C5%84ski-Tablice_odmian_herbowych.djvu/page7-200px-PL_Stanis%C5%82aw_Teodor_Chrz%C4%85%C5%84ski-Tablice_odmian_herbowych.djvu.jpg)
Bogoria II (Bogorya II) − polski herb szlachecki, odmiana herbu Bogoria.
Opis herbu
Istnieją dwie opinie na temat wyglądu tego herbu. Swoje źródło mają u Kaspra Niesieckiego, który opisując odmiany Bogorii opisał herb inaczej i przy sekcjach poświęconych kolejnym rodzinom opisał herb inaczej.
Przy herbie Bogoria, podając odmianę Górskich i Turów, Niesiecki pisze, że herb ich ma złączone rogaciny i trzy pióra strusie srebrne między czerwonymi. Nie podał tynktury pola[1]. Późniejsi autorzy przypisali temu herbowi pole czerwone. Tak herb Bogoria II narysował Chrząński w Tablicach odmian, oraz współcześni heraldycy - Alfred Znamierowski[2] i Tadeusz Gajl.
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[3]:
W polu czerwonym rogacina srebrna z takąż rogaciną na opak, w słup, złączone.
Klejnot: Trzy pióra strusie; srebrne między czerwonymi.
Natomiast przy tekście poświęconym rodzinie Górskich herbu Bogoria odmienna, Niesiecki podaje, że herb ma pole "papuże" (zielone) i nie podaje barw piór w klejnocie[4]. Tak herb Bogoria II rekonstruuje też Juliusz Karol Ostrowski[5].
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[3]:
W polu zielonym rogacina srebrna z takąż rogaciną na opak, w słup, złączone.
Klejnot: Trzy pióra strusie.
Najwcześniejsze wzmianki
XVIII wiek. Wzmiankowany po raz pierwszy przez Kaspra Niesieckiego.
Herbowni
Tadeusz Gajl wymienia następujące rody herbownych:
Górski (Gorski), Gwiazdowski, Tur.
Przypisy
- ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 3. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 194-198.
- ↑ Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 91. ISBN 83-7391-166-9.
- ↑ a b Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
- ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 4. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1839, s. 211-212.
- ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 27.
Bibliografia
- Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
Linki zewnętrzne
- Herb Bogoria II z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
- p
- d
- e
Herby | |
---|---|
Elementy herbu |
|
Oznaki godności | |
Inne |
|
Działy heraldyki |
- Wikiprojekt Herby