Bożena Brun-Barańska
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 3 marca 1919 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 września 1993 |
Gatunki | opera |
Zawód | śpiewaczka, aktorka |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/Bo%C5%BCena_Brun-Bara%C5%84ska_gr%C3%B3b.jpg/240px-Bo%C5%BCena_Brun-Bara%C5%84ska_gr%C3%B3b.jpg)
Bożena Brun-Barańska (ur. 3 marca 1919 w Warszawie, zm. 7 września 1993 tamże) – polska śpiewaczka operowa i aktorka[1].
Życiorys
Córka Władysława[2]. Głos i umiejętności wokalne kształciła u Wiktora Brégy’ego i Franciszki Platówny. Debiutowała 26 kwietnia 1947 w roli Pani Reich w Wesołych kumoszkach z Windsoru Otto Nicolaia na Scenie Muzyczno-Operowej Miejskich Teatrów Dramatycznych w Warszawie. W 1948 otrzymała angaż w Operze Wrocławskiej, gdzie występowała przez dwa sezony. Od 1951 do 1954 występowała w Operze Poznańskiej, a następnie powróciła do Warszawy, gdzie od 1954 do 1980 była solistką Teatru Wielkiego, po przejściu w stan spoczynku występowała gościnnie na scenach teatrów warszawskich. Karierę zakończyła występując w Teatrze na Targówku (obecnie Teatr Rampa). Poza występami w operze i w teatrze występowała również w filmach i Teatrze Telewizji.
Była pierwszą żoną aktora Tadeusza Plucińskiego.
Zmarła 7 września 1993 w Warszawie, pochowana 13 września 1993 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 16R-4-2)[3].
Role
Teatralne
- 1947 – Wesołe kumoszki z Windsoru – pani Page
- 1948 – Straszny dwór – Jadwiga
- 1949 – Carmen – Carmen
- 1949 – Cyrulik sewilski – Berta
- 1949 – Rycerskość wieśniacza – Lola
- 1950 – Złoty kogucik – Klucznica Amelfa
- 1951 – Carmen – Carmen
- 1953 – Carmen – Carmen
- 1954 – Czterech gburów – Małgorzata
- 1955 – Jolanta – Marta
- 1955 – Wieczór prządek – sąsiadka
- 1955 – Dama pikowa – hrabina
- 1956 – Faust – Marta Schwertlein
- 1957 – Cyrulik sewilski – Berta
- 1957 – Madame Butterfly – Suzuki
- 1957 – Carmen – Carmen
- 1960 – Borys Godunow – karczmarka
- 1961 – Andre Chenier – Mulatka Bersi
- 1962 – Opowieści Hoffmanna – głos Matki
- 1963 – Rozkwit i upadek miasta... – Leokadia Begbick
- 1965 – Straszny dwór – Cześnikowa
- 1966 – Faust – Marta
- 1967 – Bunt żaków – Katarzyna
- 1967 – Eugeniusz Oniegin – Łarina; Filipiewna
- 1968 – Eugeniusz Oniegin (wznowienie) – Łarina
- 1969 – Otello – Emilia
- 1970 – Wesele Figara – Marcelina
- 1971 – Cyrulik sewilski – Berta
- 1971 – Konsul – Wera Boronel
- 1974 – Chłopi – Dominikowa
- 1974 – Bardzo śpiąca królewna – Królowa
- 1979 – Awantura w Recco – Dowódca Barbaresków
- 1982 – Romek i Julka – Florianowa
- 1984 – Romek i Julka – Florianowa
Źródło[4].
Telewizyjne
- 1963 – Miłość Don Perlimplina do Belisy w jego ogrodzie – matka Belisy
- 1970 – Pan generał – Lodzia
- 1970 – Pierwszy interesant
- 1976 – Bardzo straszny dwór – film telewizyjny[5]
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964)[4]
- Złoty Krzyż Zasługi (31 stycznia 1953)[2]
- Srebrny Krzyż Zasługi (22 lipca 1952)[7]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (22 lipca 1955)[8]
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”[4]
Przypisy
- ↑ Bożena Brun-Barańska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-09] .
- ↑ a b M.P. z 1953 r. nr 15, poz. 206 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
- ↑ Cmentarze Bródzieńskie [online], brodnowski.grobonet.com [dostęp 2023-09-07] .
- ↑ a b c d Bożena Brun-Barańska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2012-05-14] .
- ↑ BogusławB. Kaczyński BogusławB., Wielka sława to żart, 1992, ISBN 83-7066-452-0 .
- ↑ Bożena Brun-Barańska w bazie filmpolski.pl
- ↑ M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
- ↑ M.P. z 1956 r. nr 3, poz. 27 - Uchwałą Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1400 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Bibliografia
- Monografia Cmentarz Bródnowski, praca zbiorowa, Urząd Dzielnicy Warszawa-Targówek, Warszawa 2007 s. 120, na książce ISBN 978-83-920764-0-0, ISBN 978-83-920764-0-7.
Linki zewnętrzne
- Bożena Brun-Barańska na zdjęciach w bibliotece Polona
- ETP: 7519