Bitwa pod Ginietynami
powstanie styczniowe | |||
![]() | |||
Czas | 21 kwietnia 1863 | ||
---|---|---|---|
Miejsce | Ginietyny, okolice Puszczy Rogowskiej | ||
Wynik | wygrana powstańców | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Litwy ![]() | |||
![]() |
Bitwa pod Ginietynami – bitwa stoczona 21 kwietnia 1863 roku podczas powstania styczniowego w okolicach miasta Ginietyny (obecnie Litwa, rejon poniewieski)[1].
Dowodzący oddziałem liczącym 300 ludzi Zygmunt Sierakowski obozował w Puszczy Rogowskiej[1]. Gdy dowiedział się o zbliżającym się oddziale rosyjskim majora Kawra (kilka kompanii piechoty, szwadron ułanów i kozacy), zorganizował pod Ginietynami zasadzkę[1]. Przednia straż rosyjska złożona z kozaków została przepuszczona, ale gdy pojawiła się jadąca na wozach piechota, powstańcy otworzyli ogień[1].
Piechota rosyjska aż sześć razy usiłowała przebić się przez prawe skrzydło, którym dowodził Antoni Mackiewicz, za każdym razem została jednak odrzucona przez kosynierów żmudzkich[1]. (Na lewym skrzydle strzelcami dowodził Bolesław Kołyszko.) Ostatecznie pobici Rosjanie stracili 40 osób, 60 rannych oraz broń wraz z wyposażeniem obozowym. Powstańcy stracili tylko 6 ludzi[1].
Walki pod Ginietynami zostały upamiętnione po 1990 r. na jednej z tablic na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem „GINIETYNIE 21 IV 1863”[1].
Przypisy
- p
- d
- e
1863 |
|
---|---|
1864 |
|