Barbara Węglarska
Data i miejsce urodzenia | 20 lutego 1922 |
---|---|
Data śmierci | 2 października 2020 |
profesor doktor habilitowany nauk przyrodniczych | |
Specjalność: entomologia, mykologia | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1960 – entomologia |
Habilitacja | 1968 – entomologia |
Profesura | 1984 - ndzw., 1990 - zw. |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Barbara Węglarska (ur. 20 lutego 1922 w Łazach[1], zm. 2 października 2020[2]) – polska zoolog, entomolog, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys
W 1951 ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1960 obroniła pracę doktorską, w 1968 uzyskała stopień doktora habilitowanego, w 1984 tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1990 tytuł profesora zwyczajnego[1]. W latach 1948–1992 była pracownikiem Instytutu Zoologii UJ[1].
W swojej pracy naukowej zajmowała się morfologią i histologią owadów, badała także niesporczaki. Opisała kilka gatunków zwierząt: Bryodelphax tatrensis (1959), Astatumen bartosi (1959), Pseudechiniscus bartkei (1962), Macrobiotus ariekammensis (1965), Macrobiotus potockii (1968), Amphibolus smreczinskii (1970), Itaquascon pawlowskii (1973)[3], Itaquascon mongolicus (2002 – z Łukaszem Kaczmarkiem i Łukaszem Michalczykiem)[4], Macrobiotus sklodowskae (2006 – z Łukaszem Kaczmarkiem i Łukaszem Michalczykiem), jej imieniem nazwano trzy gatunki: Bertolanius (Amphibolus) weglarskae (1972), Bryodelphax weglarskae (1972) i Minibiotus weglarskae (2005)[5].
W 1970 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, w 1985 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1992 Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Przypisy
- ↑ a b c Wiadomości Entomologiczne, tom XX, suplement: Almanach entomologów polskich XX wieku, wyd. Poznań 2001, s. 216-217
- ↑ Nekrolog Barbary Węglarskiej
- ↑ Informacje w bazie Fauna Europaea
- ↑ Itaquascon mongolicus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2021-04-03] (ang.).
- ↑ Informacja w bazie biolib.cze
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 59163