Antoine Perrenot de Granvelle
Kardynał biskup | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 20 sierpnia 1517 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 21 września 1586 | ||
Miejsce pochówku | |||
Arcybiskup Besançon | |||
Okres sprawowania | 1584–1586 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Sakra biskupia | 21 maja 1542 | ||
Kreacja kardynalska | 26 lutego 1561 | ||
Kościół tytularny | S. Bartolomeo all'Isola | ||
|
Data konsekracji | 21 maja 1542 | ||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||||||||||||||||||||||
|
Antoine Perrenot de Granvelle (ur. 20 sierpnia 1517 w Ornans, zm. 21 września 1586 w Madrycie) – francuski kardynał.
Życiorys
Urodził się 20 sierpnia 1517 roku w Ornans, jako syn Nicolas Perrenot de Granvelle’a[1]. Studiował na uniwersytetach w Paryżu, Padwie i Lowanium, uzyskując doktoraty z filozofii i teologii[1]. W młodości został protonotariuszem apostolskim i kanonikiem w Besançon[1]. 29 listopada 1538 roku został biskupem w Arras, a 21 maja 1542 roku przyjął sakrę[2]. Rzadko przebywał w swojej diecezji, mieszkając w Brukseli i będąc zaangażowanym w karierę polityczną ojca[1]. Brał udział w sejmie Rzeszy w Wormacji i Ratyzbonie, a po zakończeniu I wojny szmalkaldzkiej, negocjował pokój pomiędzy Janem Fryderykiem a Filipem Wielkodusznym[1]. Po śmierci ojca w 1550 roku, został strażnikiem cesarskiej pieczęci i podsekretarzem stanu (nie otrzymując tytułu kanclerza)[1]. Kiedy Maurycy Wettyn najechał Innsbruck, Granvelle i Karol V musieli uciekać do Villach[1]. Po abdykacji cesarza w 1556 roku, biskup został ministrem na dworze Filipa II, członkiem hiszpańskiej Rady Stanu i doradcą Małgorzaty Parmeńskiej[1]. 26 lutego 1561 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Bartolomeo all'Isola[2]. W wyniku reorganizacji diecezji Niderlandów został pierwszym arcybiskupem Mechelen. W wyniku oporu wobec zmian, nie objął archidiecezji, a w 1564 roku wyjechał dp Besançon i nigdy nie powrócił do Niderlandów[1]. Rok później został wysłany do Rzymu, by dopilnować organizację Ligi Świętej, której skutkiem była bitwa pod Lepanto[1]. W latach 1570–1571 był kamerlingiem Kolegium Kardynałów i ambasadorem Hiszpanii w Państwie Kościelnym, a w okresie 1571–1575 – wicekrólem Neapolu[1]. 3 października 1578 roku został podniesiony do rangi kardynała biskupa i otrzymał diecezję suburbikarną Sabina[2]. W 1583 roku zrezygnował z zarządzania archidiecezją, a rok później został arcybiskupem Besançon[2]. Zmarł 21 września 1586 roku w Madrycie[2].
Przypisy
- p
- d
- e
Rządy francuskie, 1500–1504 |
|
---|---|
Rządy hiszpańskie, 1516–1707 |
|
Rządy austriackie, 1714–1734 |
|
- ISNI: 0000000121005706
- VIAF: 34616793
- ULAN: 500274473
- LCCN: n85196211
- GND: 118718444
- LIBRIS: wt79dvhf1zhqf33
- BnF: 13526316h
- SUDOC: 027693589
- SBN: SBNV082746
- NLA: 35777660
- NKC: xx0241822
- DBNL: perr027
- BNE: XX1183999
- NTA: 068767161
- Open Library: OL2516446A
- PLWABN: 9810620370705606
- NUKAT: n2008128229
- J9U: 987007275095405171
- PTBNP: 1567889
- CANTIC: a10808826
- LIH: LNB:CAJx;=Bc
- RISM: people/50044118
- PWN: 3907600
- Britannica: biography/Antoine-Perrenot-Cardinal-de-Granvelle
- Universalis: granvelle-antoine-perrenot-de
- БРЭ: 2376099
- NE.se: antoine-perrenot-de-granvelle
- SNL: Antoine_Perrenot_de_Granvelle
- VLE: antoine-de-granvelle
- Catalana: 0050460
- DSDE: Antoine_Perrenot_de_Granvelle
- Hrvatska enciklopedija: 23136