Anna Bernardczykowa
Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1929 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 lutego 2010 |
Doktor habilitowany nauk medycznych | |
Specjalność: okulistyka | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1962 – medycyna |
Habilitacja | 1968 – medycyna |
Zatrudnienie | |
Uczelnia | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Anna Irena Bernardczykowa (ur. 10 kwietnia 1929 w Stanisławowie, zm. 19 lutego 2010 w Poznaniu[1][2]) – polska okulistka, doktor habilitowana medycyny. Organizator pierwszego w Polsce pogotowia okulistycznego[1].
Dyplom lekarski zdobyła na Akademii Medycznej w Poznaniu w 1952, na której pracowała już od 1951[1]. Doktoryzowała się w 1962, a habilitowała w 1968[1]. W latach 1966–1971 odbywała staże naukowe w londyńskim szpitalu Moorfields, najstarszym i największym w Europie ośrodku leczenia chorób oczu i badań okulistycznych. Była organizatorem i ordynatorem Oddziału Okulistycznego poznańskiego Wojskowego Szpitala Zespolonego[1].
Członkini Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Francuskiego Towarzystwa Okulistycznego oraz Towarzystwa Okulistycznego Zjednoczonego Królestwa (W. Brytania)[1]. Ponadto była członkinią szwajcarskiego Klubu Julesa Gonina skupiającego specjalistów zajmujących się schorzeniami siatkówki[1].
Zainteresowania badawcze i kliniczne A. Bernardczykowej dotyczyły m.in. chorób siatkówki i ciała szklistego. Publikowała w czasopismach krajowych i zagranicznych, m.in. w Klinice Ocznej.
Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi[1].
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Bernardczykowa, Anna - publikacje w serwisie PubMed (ang.)
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 44938