Alojzy Feliks Szamowski
![]() Oficer 6 pułku piechoty | |
podporucznik | |
Data i miejsce urodzenia | 1805 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 13 lipca 1869 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | powstanie listopadowe |
Odznaczenia | |
![]() |
Alojzy Feliks Szamowski herbu Prus I (ur. 1805 w Okoleńcu, zm. 13 lipca 1869 w Modrzewku) – polski szlachcic i wojskowy, kawaler Krzyża Złotego Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Podczas powstania listopadowego był podchorążym w 6 Pułku Piechoty Liniowej. 14 marca 1831 roku został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari, a 3 maja 1831 roku został awansowany do stopnia podporucznika[1]. Po bitwie pod Ostrołęką trafił do niewoli rosyjskiej i został skazany na zesłanie do guberni wiackiej, z zesłania powrócił w maju 1832 roku[1].
Po rodzicach odziedziczył wieś Wólka, a po śmierci brata Dominika Szamowskiego został także właścicielem Rgielewa[1]. Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsza żona, Antonina z Bojkowskich zmarła 18 grudnia 1843 roku w wieku 21 lat. W 1846 roku ożenił się powtórnie, z 23-letnią Marianną Rudnicką. Po ślubie został właścicielem dóbr Kamieniec[1]. Para miała dwójkę dzieci – córkę Felicję (ur. 1852) i syna Eugeniusza Alojzego (ur. 1855)[1].
Zmarł 13 lipca 1869 roku we wsi Modrzewek[1].