Alicja Lenczewska
Data i miejsce urodzenia | 5 grudnia 1934 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 stycznia 2012 | ||
Miejsce spoczynku | |||
Zawód, zajęcie | nauczycielka | ||
Narodowość | polska | ||
Wyznanie | |||
Rodzice | August, Jadwiga | ||
| |||
Strona internetowa |
Alicja Lenczewska (ur. 5 grudnia 1934 w Warszawie, zm. 5 stycznia 2012 w Szczecinie) – polska mistyczka, nauczycielka, autorka dwóch dzienników duchowych opublikowanych pt. Świadectwo. Dziennik duchowy i Słowo pouczenia, w których opisuje głównie swoje rozmowy z Jezusem Chrystusem, a także m.in. z Matką Bożą, świętymi (w tym ze św. Faustyną) i aniołami.
Życiorys
Jej rodzice pochodzili z Małopolski Wschodniej (obecnie na Ukrainie): ojciec, August, był nauczycielem pisania na maszynie i wynalazcą specyficznego rodzaju kłódki, a matka, Jadwiga, była nauczycielką. Ojciec zmarł, gdy miała dwa lata. W 1940 r. przeniosła się z matką i starszym bratem, Sławomirem, na Rzeszowszczyznę, następnie do Inowrocławia, a ostatecznie rodzina osiadła w 1946 r. w Szczecinie. W mieście tym zdała maturę, a potem podjęła pracę wiejskiej nauczycielki. Uzyskała dyplom studiów pedagogicznych, nauczała prac ręcznych i mechaniki i z czasem została wicedyrektorką liceum dla przedszkolanek. Dużo podróżowała, lubiła turystykę, interesowała się historią sztuki. Na kwestie religijne zwróciła uwagę po przeczytaniu amerykańskich książek o odnowie charyzmatycznej. Pierwszych mistycznych spotkań z Jezusem doznała na rekolekcjach w Gostyniu w 1985 r. Jej duchowym przewodnikiem został wówczas ksiądz Walter Rachwalik, który poradził jej systematyczne spisywanie widzeń, co czyniła w zeszytach szkolnych od 1985 r. do 2010 r. Notatki ostatecznie przepisała na maszynie, a oryginały zniszczyła (zachowały się jedynie trzy zeszyty). W 1987 r. zakończyła pracę i przeszła na emeryturę (nadal pracowała jako wolontariuszka w biurze parafialnym). Od 1989 r. otrzymała dar niewidzialnych stygmatów. Złożyła śluby wieczyste w Rodzinie Serca Miłości Ukrzyżowanej. Jeździła na pielgrzymki, a także była współinicjatorką założenia wspólnoty Apostołów Czystej Miłości. W 2010 r. został u niej zdiagnozowany rak nerki[1].
W dniu 24 czerwca 2009, w jednych z ostatnich słów zapisanych w Słowie pouczenia, Alicja Lenczewska przekazuje swoje rozumienie miłości do Jezusa Chrystusa[2]:
Kochać Chrystusa trzeba w ludziach, bo On tam jest spragniony miłości. Nie w abstrakcyjnych wyobrażeniach, lecz w konkretnych osobach, które znam i spotykam, zwłaszcza w tych, w których brak miłości. Na człowieka trzeba spoglądać nie z pozycji własnego egoizmu i roszczeń, lecz z pozycji Jezusa, który w nim jest, z nim się identyfikuje i cierpi, nie będąc kochanym lub nawet zauważonym.
Świadectwo. Dziennik duchowy i Słowo pouczenia
Alicja Lenczewska jest autorką dwóch dzienników duchowych. Pierwszym z nich, Świadectwo. Dziennik duchowy, zawiera jej zapiski z lat 1985–1989. Drugi dziennik, Słowo pouczenia, pochodzi z okresu 1989–2010. W Słowie pouczenia Alicja Lenczewska zapisała słowa Jezusa Chrystusa wyjaśniające powód ich powstania[3]:
To, co zapisujesz, jest po to, aby ludzie zrozumieli, że Ja chcę mówić do każdego, by pokierować nim, ustrzec od zła i wprowadzić na drogę zbawienia. Że jestem przy każdym człowieku, w każdej chwili jego życia. Że trzeba pragnąć Mnie usłyszeć, słuchać i wykonywać to, co wskazuję – pragnąć żyć według pouczeń Moich.
Imprimatur
Po jej śmierci w 2012 miejscowy arcybiskup szczecińsko-kamieński Andrzej Dzięga powołał komisję teologiczną w celu zbadania, czy treść zawarta w jej zapiskach duchowych jest zgodna z nauczaniem Kościoła. Opinia teologów była jednoznacznie pozytywna[4]. Ks. dr Mieczysław Piotrowski, współautor jej biografii[5], redaktor naczelny czasopisma Miłujcie się!, stwierdził, iż „teksty te należą do pereł literatury religijnej”[6]. Obie publikacje, Świadectwo i Słowo pouczenia, uzyskały imprimatur wikariusza generalnego, biskupa pomocniczego archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Henryka Wejmana[7][8].
Przypisy
- ↑ MagdalenaM. Guziak-Nowak MagdalenaM., Alicja od Jezusa, „Przewodnik Katolicki”, 37, 2018, s. 42-43, ISSN 0137-8384 .
- ↑ AlicjaA. Lenczewska AlicjaA., Słowo pouczenia, IwonaI. Kępisty, BartłomiejB. Grysa (red.), Poznań: Wydawnictwo Agape, 2023, s. 463, ISBN 978-83-67680-01-1 (pol.).
- ↑ AlicjaA. Lenczewska AlicjaA., Słowo pouczenia, IwonaI. Kępisty, BartłomiejB. Grysa (red.), Poznań: Wydawnictwo Agape, 2023, s. 19–20, ISBN 978-83-67680-01-1 (pol.).
- ↑ Mieczysław PiotrowskiM.P. TChr Mieczysław PiotrowskiM.P., Radość rozsadzająca serce - świadectwo Alicji Lenczewskiej [online], Miłujcie się!, 12 kwietnia 2016 [dostęp 2019-09-09] (pol.).
- ↑ Alicja Lenczewska. Biografia. pod. red.: Mieczysław Piotrowski TChr, Maria Zboralska. Poznań: Agape, 2018, s. 4. ISBN 978-83-64774-73-7. (pol.).
- ↑ Mieczysław PiotrowskiM.P. TChr Mieczysław PiotrowskiM.P., Świadek Zmartwychwstałego – Alicja Lenczewska (1934-2012), [w:] AlicjaA. Lenczewska, Słowo Pouczenia, s. 17 [dostęp 2024-01-30] (pol.).
- ↑ AlicjaA. Lenczewska AlicjaA., Świadectwo. Dziennik duchowy, Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023, s. 7, ISBN 978-83-67680-00-4 (pol.).
- ↑ AlicjaA. Lenczewska AlicjaA., Słowo pouczenia, Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023, s. 7, ISBN 978-83-67680-01-1 (pol.).
Bibliografia
- Alicja Lenczewska: Świadectwo. Dziennik duchowy. Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023. ISBN 978-83-67680-00-4. (pol.).
- Alicja Lenczewska: Słowo pouczenia. Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023. ISBN 978-83-67680-01-1. (pol.).