Adam Lityński
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 2 stycznia 1940 | ||
---|---|---|---|
profesor nauk prawnych | |||
Specjalność: historia państwa i prawa polskiego | |||
Alma Mater | |||
Doktorat | 1969 | ||
Habilitacja | 1976 | ||
Profesura | 1 lutego 1989 | ||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | Uniwersytet Śląski | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() | |||
|
Adam Jerzy Lityński (ur. 2 stycznia 1940 we Lwowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, historyk prawa, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego i innych uczelni.
Życiorys
W 1962 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim. Był pierwszą osobą, która uzyskała stopień naukowy doktora w utworzonym w 1967 Wydziale Prawa i Administracji na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach – stopień nadano w 1969 na podstawie rozprawy pt. Rozwój organów szlacheckiego samorządu gospodarczego w Małopolsce do 1717 roku[1]. W 1976 otrzymał na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu stopień naukowy doktora habilitowanego[2]. W okresie PRL-u związany ze środowiskiem solidarnościowym, przez co dopiero w 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. W latach 90. przez krótki okres związany z Unią Demokratyczną.
Został pracownikiem naukowym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Objął funkcję kierownika Katedry Historii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji. Pełnił również funkcję prorektora tej uczelni. Został nauczycielem akademickim Wydziału Prawa Uniwersytetu w Białymstoku (jako kierownik Katedry Nauk Historyczno-Prawnych), w Wyższej Szkole Zarządzania i Nauk Społecznych w Tychach (kierował tam Katedrą Administracji) i Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu[3].
Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskali: Marian Mikołajczyk (1989), Wojciech Organiściak (1998), Piotr Fiedorczyk (1999) i Anna Stawarska-Rippel (2003)[2].
Specjalizuje się w badaniach nad historią prawa, w tym historią państwa i prawa polskiego.
Jest członkiem Komitetu Redakcyjnego „Czasopisma Prawno-Historycznego”[4].
W 2010 uczczono go księgą jubileuszową pt. O prawie i jego dziejach księgi dwie. Studia ofiarowane profesorowi Adamowi Lityńskiemu w czterdziestopięciolecie pracy naukowej i siedemdziesięciolecie urodzin (red. nauk. Marian Mikołajczyk, Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2010 ISBN 978-83-7431-228-8).
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[5]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Medal Komisji Edukacji Narodowej[6]
Wybrane publikacje
- Adam Lityński, Historia prawa Polski Ludowej, Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 5. Warszawa 2013, ISBN 978-83-7806-708-5.
- Adam Lityński, Prawo Rosji i ZSRR 1917–1991, czyli historia wszechzwiązkowego komunistycznego prawa (bolszewików). Krótki kurs, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2010, ISBN 978-83-2551-153-1
Przypisy
- ↑ Z życia wydziałów. O początkach Wydziału Prawa i Administracji UŚ, "Gazeta Uniwersytecka" Nr 10(160) z lipca 2008
- ↑ a b Prof. Adam Jerzy Lityński, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2018-01-26] .
- ↑ Wyższa Szkoła Humanitas w bazie instytucji naukowych portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-12-08].
- ↑ Czasopismo Prawno-Historyczne. amu.edu.pl. [dostęp 2017-04-23].
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 372
- ↑ Nota biograficzna na stronie lideria.pl (Archive.org)
Linki zewnętrzne
- Wspomnienia historyków prawa. Wspomnienia profesora Adama Lityńskiego. „Czasopismo Prawno-Historyczne”. Tom LXVII, Zeszyt 1, s. 357–389, 2015. [zarchiwizowane z adresu].
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 68629
- Ludzie Nauki: fAurGYJ9HAj