Marmoretta
Marmoretta Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Midden-Jura | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||||
| |||||||||||
Geslacht | |||||||||||
Marmoretta Evans, 1991 | |||||||||||
Typesoort | |||||||||||
Marmoretta oxoniensis | |||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||
|
Marmoretta[1] is een geslacht van uitgestorven kleine lepidosauromorfe reptielen, bekend uit het Midden-Jura (Laat-Bathonien) van Oxfordshire, Engeland en Skye, Schotland. Het bevat als enige soort Marmoretta oxoniensis.
Etymologie
Marmoretta werd voor het eerst beschreven en benoemd in 1991 door Susan E. Evans en de typesoort is Marmoretta oxoniensis. De geslachtsnaam is afgeleid van het Latijnse marmoros, wat 'marmer' betekent en verwijst naar de Forest Marble-formatie - de oorsprong van de eerste exemplaren van Marmoretta. De soortaanduiding is afgeleid van Oxonia, de gelatiniseerde vorm van 'Oxford', verwijzend naar Oxfordshire.
Ontdekking
Marmoretta is bekend van holotype BMNH R.12020, het voorste gebied van een rechterbovenkaaksbeen. Veel exemplaren werden uit de typeplaats aan de soort toegewezen en vertegenwoordigen samen een bijna complete schedel. Alle exemplaren zijn ondergebracht in het Natural History Museum. Ze werden verzameld uit de Mammal Beds van de Forest Marble-formatie in Kirtlington, Oxfordshire, wat een rijke verzameling kleine gewervelde dieren heeft opgeleverd, waaronder zoogdieren, kikkers, salamanders en andere kleine reptielen. Marmoretta is heel gebruikelijk in die plaats, maar de overblijfselen zijn fragmentarisch. In 1994 werden extra exemplaren van Marmoretta beschreven uit de Kilmaluag-formatie (voorheen bekend als de Ostracod Limestones) van de Great Estuarine Group in Skye. Dit materiaal van Marmoretta omvat de eerste geassocieerde schedel- en postcraniale overblijfselen. Ze bevestigen de oorspronkelijke beschrijving en reconstructie, en bieden extra ondersteuning voor de positie van Marmoretta als het zustertaxon van de Lepidosauria. Beide vindplaatsen dateren uit het Laat-Bathonien van het Midden-Jura, ongeveer 166,2-164,7 miljoen jaar geleden. In 2021 werd het Skye-materiaal opnieuw beschreven met CAT-scanning en bleek het enigszins af te wijken van de exemplaren uit Oxford, met een andere opstelling van palatinale tanden en een ander gevormd parabasisfenoïde.
Fylogenie
Susan E. Evans en Magdalena Borsuk-Białynicka (2009) voerden een fylogenetische analyse uit die Sophineta terugvond als de zustergroep van Lepidosauria. De opname van Sophineta verdrong de relictuele Marmoretta uit het Midden-Jura en gaf de oorsprong van Lepidosauria een veel oudere leeftijd. Het onderstaande cladogram volgt hun resultaten. Sommige latere fylogenieën hebben Marmoretta teruggevonden als een stam-squamaat, dichter bij Squamata dan brughagedissen staand. In de herbeschrijving van 2021 bleek het een basale lepidosauromorf te zijn, het nauwst verwant aan Fraxinisaura uit het Midden-Trias van Duitsland.
Diapsida |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ↑ Fossilworks: Marmoretta. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 07-07-2022.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marmoretta op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.