Elzenvliegen
Elzenvliegen | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||
Sialis lutaria | |||||||||
Taxonomische indeling | |||||||||
| |||||||||
Familie | |||||||||
Sialidae Leach, 1815 | |||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||
Elzenvliegen op ![]() | |||||||||
|
Elzenvliegen[1] of slijkvliegen (Sialidae) zijn een familie van insecten die behoren tot de orde grootvleugeligen (Megaloptera) en zijn een familie van vliegende insecten.
Kenmerken
Deze insecten hebben een donker lichaam met rookbruine, geaderde vleugels. De lichaamslengte komt meestal niet boven de 1,5 cm.
Leefwijze
Volwassen elzenvliegen leven van nectar en worden meestal zittend op oevervegetatie gevonden. Het zijn zwakke vliegers; bij verstoring vliegen ze op maar gaan een eindje verder weer zitten in plaats van weg te vliegen.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Sialis_lutaria_larva_%28aka%29.jpg/200px-Sialis_lutaria_larva_%28aka%29.jpg)
De larven leven onder water van kleine diertjes en lijken wel op een duizendpoot vanwege de vele, poot-achtige tracheeënkieuwen aan het achterlijf. Het zijn goede zwemmers die tweemaal overwinteren voordat verpopping plaatsvindt. Dit gebeurt op het land, na ongeveer een week komt de pop uit.
Voortplanting
De eieren worden meestal afgezet in de nabijheid van water. De uitgekomen larven hebben volledig ontwikkelde poten. Ze zijn volgroeid binnen een jaar.
Soorten
Deze familie bestaat uit slechts één genus met in Noord- en Centraal-Europa zes, sterk op elkaar gelijkende soorten. Ze zijn nog het best te onderscheiden aan het biotoop waarin de soort wordt gevonden, een bekende is de soort Sialis lutaria. Andere soorten zijn S. flavilatera, die in modderig, stilstaand water leeft, en S. fuliginosa, in meer stromend en zuurstofrijk water leeft.
Geslachten
Genera: Indosialis - Nipponosialis - Sialis
In Nederland waargenomen soorten
- Genus: Sialis
- Sialis fuliginosa
- Sialis lutaria
- Sialis nigripes
Externe links
- Overzicht Sialidae op waarneming.nl
Bronvermelding
Referenties
- ↑ Bernhard Grzimek (1970). Het leven der dieren Deel II: Insecten. Het Spectrum, Antwerpen, Pagina 340, 341. ISBN 90 274 8621 2.