Andersonville National Historic Site
Andersonville National Historic Site | |
---|---|
Andersonville National Historic Site | |
![]() | |
![]() ![]() | |
Kokapena | |
Estatu burujabe | ![]() |
Estatua | ![]() |
County of Georgia | Sumter konderria (Georgia) |
Ameriketako Estatu Batuetako hiri | Andersonville |
Koordenatuak | 32°11′41″N 84°07′44″W / 32.1947°N 84.1289°W / 32.1947; -84.1289 |
![]() | |
Historia eta erabilera | |
Irekiera | 1970eko urriaren 16a |
Kudeatzailea | ![]() |
Arkitektura | |
Azalera | 514 acre |
Ondarea | |
AEBko Leku Historikoa | 70000070 |
Bisitariak urtean | 126.700 |
Kontaktua | |
Helbidea | 496 Cemetery Road, Andersonville, GA 31711 |
Telefonoa | tel:+1-229-924-0343 |
Webgune ofiziala | |
Andersonville espetxea (ingelesez Andersonville Prison) edota Camp Sumter Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilean zehar Konfederatuen gerra presoen espetxea izan zen. Kokalekua Georgia estatuko Andersonville udalerriko lursailetan dago eta egun Gune Historiko Nazionala izendapena darama. Eremu gehiena Macon County konderriko hego-mendebaldean dago, Andersonville udalerriaren ekialdean. Civil War prison, Andersonville National Cemetery eta National Prisoner of War Museum eraikinak barne hartzen ditu. Bertan espetxeratuak izan ziren 45.000 inguru preso Unionistetatik 12.913 hil ziren, batez ere bertan jasan zituzten gosea, elikapen kaxkarra, beherakoa eta gaixotasunen ondorioz.
Egoera
Espetxea 1864ko otsailean ireki zen: hasiera batean 15 oineko garaiera (4,6 metro)) zuen oholesi batez inguratutako 23 akreko lursail (93.000 m2) bat izan zen. 1864ko ekainean beste 26.5 akre (107.000 m2) gehitu zitzaizkion. Oholesiaren azalerak alde batetik 1.620 oin (490 m) eta bestetik 779 oin (237 m) zituen. Mendebaldetik bi sarbide zituen, bata iparraldeko sarbidea eta bestea, south entrance.[3]
Soldado unionista bat bertan lehenbizikoz preso sartu zenean, honela deskribatu zuen:
« | Leku hartara sartuz gindoazen einean, gure begiek ikusi ahal izan zuten ikuskizunak izuikaraz ia gure odola izoztu zuen, eta gure bihotzak gugandik at astindu zituen. Gure aurrean noizbait zutik eta ekintzaile; gizon sendoak, orain eskeleto ibiltari soilak, zikin eta linburdikariz josiak. Gure gizonetako askok, euren berotasun eta sentipenaren zirarraz, seriotasun osoz honako hau oihukatzen zuten: "Infernua al da hau? Jainkoak babes gaitzala!" eta denok leku honetatik bizirik irten zitekeen bakarra bera izan zitekeela pentsatu genuen. Multzoaren erdigunean behinola aintzira bat izana zen, mugen barneko lur eremuaren hiru edo lau akre hartzen zituelarik, eta presoek leku zingiratsu honetako zati bat harraska harri gisa erabiltzen zuten, eta gorotzek lurzorua estaltzen zuten, horien ondorioz kiratsa itogarria zelarik. Gure 90. Gudarosteari izendatutako lursaila izurri honen muga-mugan zegoen, eta ordutik aurrera gure kezka inguru ikaragarri horren erdian udako eguraldirekin batera nola bizi izan gintezkeen izan zen. | » |
Filma
1996an gerra espetxe lazgarri horretan girotutako Andersonville filma estreinatu zen.
Iruditegia
- Andersonville espetxea
- Gaur egungo oroitarriak
Kanpo estekak
- Andersonville espetxeko webgune ofiziala (Ingelesez)
Datuak: Q491712
Multimedia: Andersonville National Historic Site / Q491712